فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٧٦ - آيه سوّم «فأخذتكم الصاعقة»

اين آيه خدا را به عنوان موجودى كه محيط بر بندگان است و بندگان بر او احاطه علمى پيدا نمى كنند، معرفى مى كند، در حقيقت، اين آيه بسان آيه گذشته است كه ويژكى خدا را در مقايسه با بندگانش بيان مى كند، چيزى كه هست در آيه پيشين، نفى، بر اثبات، مقدم بوده و در اين آيه بر خلاف آن است. و اينك ملاحظه هر دو آيه: در آيه پيشين چنين فرمود:

((لاَتُدْرِكُهُ الأَبْصَار)).

((وَ هُوَ يُدْرِكُ الأَبْصَارَ)).

ولى در اين آيه مى فرمايد:

((يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ مَا خَلْفَهُمْ))

((وَ لاَيُحِيطُونَ بِهِ عِلْماً)).

آيه سوم:

((وَ اِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَومِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ العِجْلَ فَتُوبُوا إِلَى بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَبَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ * وَ إِذْ قُلْتُمْ يَامُوسَى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ))(بقره/٥٤ـ٥٥).

«به ياد آوريد آنگاه كه موسى به قوم خود گفت: اى ملت من، شما با پرستيدن گوساله بر خود ستم كرديد، پس به سوى خدا باز گرديدو سپس خود را بكشيد، اين نزد خدا براى شما بهتر است، پس خدا بارحمت خويش به سوى شما باز گشته است و او توبه پذير و مهربان است»

«به ياد آوريد، وقتى كه به موسى گفتيد ما به تو ايمان نمى آوريم، مگر اينكه