فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١١٨ - دستاويزهاى اشاعره از مسأله خلق افعال

بگويند، در حالى كه آيات حصر كننده خلقت بر خدا، آفرينش مناسب با مقام ربوبى را مطرح مى كنند كه در اين زمينه آفريدگارى جز او نيست، و آيات ديگر كه درباره تأثير انسان وعلل طبيعى سخن مى گويند، مقصود آنها، تأثير طبيعى وكسبى وقائم به قدرت اوست ويك چنين خلقت وتاثير، شايسته مقام انسان نيازمند است، نه خداى غنى وبى نياز.

وبا توجه به اين دو نوع خالقيت، در اين دو نسبت كوچك ترين اختلافى وجود ندارد، تا به جمع آيات بپردازيم، واين دو نوع نسبت، در آيات زيادى وارد شده است كه افراد غير وارد، آن دو را با هم مخالف مى انگارند كه نمونه اى را يادآور ميشويم:

آيه«واياك نستعين» ، كمك خواهى را فقط از خدا مجاز مى داند، در حالى كه در آيه ديگر مى فرمايد:

«از نماز وبردبارى كمك بگيريد» چنان كه مى فرمايد:((وَاسْتَعِيْنُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ))(بقره/٤٥).

ما انشاء اللّه در بحث هاى مربوط به استعانت واستغاثه به انبيا، به اين دو گروه از آيات، اشاره خواهيم كرد، از اين جهت، دامن سخن را در اينجا كوتاه ميكنيم.