عدل الهى - رکنی لموکی، محمد تقی - الصفحة ٣٣

آياتى كه به عدل الهى در جزا اشاره دارند؛ مانند:
وَنَضَعُ الْمَوَازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيَامَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً (انبياء: ٤٧)
در روز رستاخيز ترازوهاى عدل را برپا مى‌داريم، پس به هيچ كس كمترين ستمى نمى‌شود.
فَالْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ (يس: ٥٤)
امروز (: روز قيامت) به هيچكس ستم نمى‌شود و جز آنچه را عمل مى‌كرديد، جزا داده نمى‌شويد.
٢. روايات‌ روايات اسلامى بر اعتقاد به عدل الهى تاكيد كرده‌اند به طورى كه از مجموع روايات در اين خصوص، به دست مى‌آيد كه قبول عدل الهى جزء ضروريات دين محسوب مى‌شود؛ از جمله روايات زير: پيامبر (ص) مى‌فرمايد:
فَمَنْ يَعْدِلُ اذا لَمْ يَعْدِلِ اللَّهُ و رَسُولُهُ ؟ «١» پس چه كسى عادل است اگر خدا و رسولش عادل نباشند؟
همچنين على (ع) مى‌فرمايد:
ارْتَفَعَ عَن ظُلْمِ عِبادِهِ، وَقامَ بِالقِسطِ فِى خَلقِهِ وَ عَدَلَ عَلَيْهم فِى حُكمِهِ. «٢» [پروردگار] برتر از آن است كه بر بندگانش ظلم كند، و در ميان بندگانش قيام به قسط و عدل نموده و در حكمش عدالت را نسبت به آنها مراعات كرده است.
در روايت ديگرى از امام صادق (ع) مى‌خوانيم:
هُوَ نُورٌ لَيسَ فيه ظُلمَةٌ وَ صِدْقٌ لَيسَ فيه كِذبٌ و عدلٌ لَيسَ فيه جَورٌ، وَ حَقٌ لَيسَ فيهِ باطِلٌ. «٣» خداوند نورى است كه هرگز ظلمت در آن نيست و صدقى است كه دروغ در آن راه ندارد، و عدالتى است كه ظلم در آن وجود ندارد و حقى است كه باطل در آن نيست.