خلاصه درس‌ «شفاعت» از ريشه «شفع» به معناى جفت گرفته شده و بدان معناست كه مقربان درگاه خداوند مى‌توانند از او بخواهند كه گناه برخى افراد را ببخشايد. شفاعت بر عدل الهى اشكال وارد نمى‌كند؛ زيرا اولًا حكم نهايى در برابر هيچ گناهى هنوز صادر نشده است تا شفاعت با حكم نهايى در تضاد باشد. ثانياً حكم عذاب در صورتى نافذ است كه مانعى نداشته باشد. پس اگر علل جديدى براى بخشش خداوند پيش آيد- مانند توبه يا شفاعت- حكم عذاب برطرف مى‌شود.
از جمله شرايط شفاعت اذن خداوند است و از جمله شرايط شفاعت كننده، به حق شهادت دادن و عالم بودن است و از شرايط شفاعت شونده رضايت پروردگار از او، دورى از كفر و شرك و درخواست شفاعت از پيامبر (ص) و دوستدار اهل بيت (ع) بودن است.
پرسش‌ ١. شفاعت را تعريف كنيد.
٢. چندگونه آيات درباره شفاعت مطرح شده است؟
٣. آيا شفاعت با عدل الهى ناسازگار است؟ چرا؟
٤. آيا شفاعت موجب گستاخى افراد مى شود؟ چرا؟
٥. شرط اصل شفاعت را بنويسيد و يك آيه مثال بزنيد.
٦. شرايط شفاعت كنندگان چيست؟
٧. برخى از شرايط شفاعت شوندگان را توضيح دهيد.