- كافران، اعم از منكران خدا يا عالم آخرت يا مشركان و تكذيب كنندگان آيات الهى يا دشمنان خدا و پيامبر (ص) يا افراد مرتد؛ «١» - منافقان؛ «٢» - آنان كه غرق در گناه‌اند و گناه سراسر وجودشان را احاطه كرده است؛ «٣» - قاتلان و جانيان (مرتكبان قتل عمد)؛ «٤» - رباخواران؛ «٥» - ظالمان و ستمگران؛ «٦» - كسانى كه ميزان اعمالشان در قيامت سبك و بى ارزش باشد؛ «٧» - گنهكاران و سرپيچى كنندگان از دستورهاى خدا و رسول (ص). «٨» اين در صورتى است كه فرد پيش از مرگ توبه متناسب با گناه نكرده باشد. نكته اساسى در جمع بندى بين آيات و روايات آنكه جاودانگى در دوزخ تنها مخصوص كفار است. پس گناهان ديگر در صورتى مستوجب خلود در آتش است كه سرنوشت فرد را دچار كفر، انكار خدا، انكار معاد يا نبوت و ضروريات دين كند. بنابراين، منافاتى با عدل الهى نخواهد داشت.