(امام صادق (ع) فرمود: رسول خدا فرمود: بالاترين و بزرگترين مردم از نظر منزلت در روز رستاخيز آنانى هستند كه بيشتر از ديگران در زمين با نصيحت نمودن مردم راه مى‌روند).

ع - و نيز فرمود:

«ان النبى (ص) قال: من اصبح لايهتم بامور المسلمين فليس منهم و من سمع رجلاً ينادى يا للمسلمين فلم يجبه فليس بمسلم». [٢]

(از امام صادق (ع) نقل شده نبى اكرم (ص) فرمود: كسى كه صبح كند در حالى كه بشئون حياتى مسلمانان اهتمام نمى‌ورزد از مسلمانان محسوب نمى‌گردد و كسى كه بشنود مردى مسلمانان را به كمك مى‌طلبد و وى را يارى نكند مسلمان نيست).

قرآن خاطره پيدايش مردم از شخص واحد را بياد آنان مى‌آورد و در وجدان همه كس نزديكى نسبى و همبستگى خونى را بيدار مى‌سازد و به پيوند خدايى آنان را يادآورى مى‌كند [٣] تا تار و پود وجودشان با اين احساسات لطيف و پاك آشنا شده، بگذشت، يكدلى، صلح، آرامش، جوشش و ائتلاف نزديكتر شوند و علل و اسباب اختلاف و ستيز سست گردد و زمينه تحقق آرمان اخوت اسلامى كاملاً امكان‌پذير شود و وجدان بيدار امت اسلامى بمثابه ضامن اجراى الفت و پيوستگى و وحدت جامعه اسلامى مانع جداييها و نزاعها و تشتتّها گرديده و اين پيوند بزرگ و ريشه‌دار و محكم كه آيه:(إِنَّمَا اَلْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ‌) [٤]

وعده داده است جامه عمل پوشد و آرزوى پيامبر اسلام (ص) كه فرمود: مثل مؤمنان در دوستى و محبت و مهرورزى با همديگر همانند بدنى است كه اگر عضوى از آن بدرد آيد بقيه اعضاء بدن نيز رنجور گردد و نيز فرمود: با همديگر دشمنى نكنيد و حسد نورزيد و از هم روگردان نشويد و همه‌ى بندگان خدا با هم برادر باشيد. [٥]

از آنجا كه الفت موّدت و همبستگى و پيوند معنوى اخوت جز با تقبّل مسؤوليتهاى متقابل قابل استمرار و بقا نمى‌باشد، لذا يك سلسله حقوق و آثارى بدان مترّتب مى‌گردد كه برادران دينى به خاطر حفظ روح اخوت و الفت ناگزير از مراعات آن حقوق مى‌باشند.

[١] . رك: الوافى جزء سوم، ص ٩٩.

[٢] . رك: كافى، ج ٢ ص ١٦٤.

[٣] . (يٰا أَيُّهَا اَلنّٰاسُ إِنّٰا خَلَقْنٰاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ أُنْثىٰ وَ جَعَلْنٰاكُمْ شُعُوباً وَ قَبٰائِلَ لِتَعٰارَفُوا) حجرات، آيه ١٣.

[٤] . همان، آيه ١٠.

[٥] . رك: سيد قطب، اسلام و صلح جهانى، ص ١٦٥.