اين گروه آنانند كه لعنتشان كرده خدا و هر كه را لعنت كند خدا هرگز نخواهى يافت براى او يارى (٥٢)
آيا يهودان را بهره‌اى از پادشاهى (تسلط بامور مادى و معنوى) است (و اگر بفرض داشتند) در آن هنگام نمى‌دادند بمردم كمترين چيزى (٥٣)
يا رشگ برند يهودان بر مردم (بر پيغمبر) بر آنچه داده است بديشان خدا از فضل خود حقا داديم به آل ابراهيم (اسمعيل و فرزندانش و پيغمبر و آلش) كتاب و حكمت (نبوت) را و بخشيديم بديشان سلطنتى بزرگ (مادى و معنوى) (٥٤)
پس برخى از يهودان كسانى‌اند كه گرويدند به پيامبر و برخى از ايشان كسانى‌اند كه اعراض كردند از او و بس است دوزخ كه آتشى افروخته است (٥٥)
براستى آنانكه نگرويدند به حجتهاى ما (كه دلالت بر يكتائى ما مى‌كند) بزودى در آريم ايشان را در آتشى هرگاه كه بسوزد پوستهاى (بدن) ايشان بعوض مى‌دهيم ايشان را پوستهائى كه غير آن باشد تا بچشند (تلخى) عذاب را زيرا خدا (در كارهاى خودش) غالب و درست كردار است (٥٦)
و كسانى كه ايمان آورده‌اند و انجام داده‌اند كارهاى نيك را بزودى در آوريم ايشان را ببوستانهائى كه روانست از زير (قصرها و درختان) آن جويهاى آب در حاليكه جاويد باشند در آن هميشه بهشتيان را در آن بوستانها همسرانى پاكيزه است و در آوريم ايشان را در زير سايه پاينده البته (٥٧)
خدا دستور مى‌دهد به شما آنكه برگردانيد سپرده‌ها را بصاحبانش (خواه امانت خدا باشد يا امانت بندگانش) و هنگامى كه داورى مى‌كنيد ميان مردم داورى كنيد به عدل (و انصاف) البته چه خوب است آن چيزى كه خدا پند مى‌دهد شما را به آن زيرا خدا همواره شنوا و بيناست (علم بديدنيها دارد) (٥٨)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد فرمان بريد خداى را و فرمان بريد پيامبر و صاحبان امر از خودتان را (أئمه طاهرين) پس اگر اختلاف پيدا كرديد در چيزى (از امور دينتان) باز گردانيد آن اختلاف را بسوى (كتاب) خدا و (سنت) رسول اگر ايمان آورده‌ايد بخدا و روز بازپسين اين (رجوع) بهتر است (براى شما) و نيكوتر است (٥٩)