٤- سورة النساء
بنام خداى بخشاينده مهربان‌
اى مردم بترسيد از (نافرمانى) پروردگارتان كه بيافريد شما را از يك تن (: آدم أبو البشر) و بيافريد از آن تن جفتش (حوا) را و پراكنده كرد از آن دو تن مردان و زنان بسيارى و بترسيد از (نافرمانى) خدائى كه سؤال مى‌كنيد از يكديگر بخاطر او و از (قطع) خويشاونديها زيرا خدا بر (گفتار و كردار) شما مراقب است (١)
و بدهيد به يتيمان مالهاى ايشان را و تبديل مكنيد (مالهاى) زشت (خود) را با (اموال) خوب (يتيمان) و نخوريد مالهاى يتيمان را با مالهاى خودتان كه خوردن مال يتيم (يا تبديل آن) گناهى بزرگ است (٢)
و اگر مى‌ترسيد كه بدادگرى رفتار نكنيد در باره يتيمان پس ازدواج كنيد با آنچه خوش آيد شما را از آنان دو تا دو تا سه تا سه تا چهارتا چهارتا و اگر مى‌ترسيد (در باره حقوقشان) به داد رفتار نمى‌كنيد پس يكى بگيريد يا بر كنيزان كه مالك شده‌ايد (اكتفا كنيد) اين (كه گفتيم) نزديكتر است به اينكه ستم نكنيد (٣)
و بدهيد بزنان كابين‌هاى ايشان را در حاليكه آن بخششى است (از خدا) و اگر آنان بخشيدند به شما چيزى از مهر را پس بخوريد آنرا گوارا و نوش باد (٤)
و ندهيد به سفيهان مالهاى خود را كه قرار داده است خدا برايتان پايدارى زندگى و خوراكشان را بدهيد از آن مال و بپوشانيد آنها را و بگوئيد با ايشان سخنى نيكو (٥)
و بيازمائيد يتيمان را تا آنكه برسند بحد زناشوئى (و اين كنايت از بلوغ است) و اگر دريافتيد از ايشان رشدى (و خردمندى) باز گردانيد بديشان مالهاشان را و نخوريد اموال يتيمان را در حاليكه اسراف كننده و شتاب كننده باشيد در آن از بيم آنكه بزرگ شوند (و مالشان را بگيرند) و هر كه بى‌نياز است (از خوردن مالشان) خوددارى كند و هر كه باشد نيازمند پس بخورد (از مال يتيم) بقدر (حاجت و) متعارف و هرگاه تسليم كرديد بديشان اموالشان را گواه گيريد برايشان و كافى است خدا براى حساب كردن (٦)