تا بفرستد باران را بر شما در حاليكه باريدنى پى در پى باشد (١١)
و كمك كند شما را به مالها و پسران و قرار دهد براى شما بوستانهائى و قرار دهد براى شما جويهاى آب (١٢)
چيست شما را كه اميد نداريد بزرگى خدا را (يا از بزرگى او نمى‌ترسيد) (١٣)
و حال آنكه حقا آفريده است شما را گوناگون (١٤)
آيا نديديد كه چگونه آفريد خدا هفت آسمان را طبقه بالاى طبقه (١٥)
و قرار داد ماه را در (يكى از) آسمانها روشنى و قرار داد خورشيد را چراغى (١٦)
و خدا برويانيد شما را از زمين رويانيدنى (١٧)
سپس باز گرداند شما را در زمين و برون آورد شما را (از گور) برون آوردنى (١٨)
و خدا قرار داد براى شما زمين را فرشى گسترده (١٩)
تا آنكه برويد از زمين براه‌هاى گشاده (٢٠)
گفت نوح پروردگارا البته قوم من نافرمانى كردند مرا و پيروى كردند كسى را كه نيفزايدش مالش و فرزندانش جز زيانكارى (٢١)
و نيرنگ آوردند نيرنگى بزرگ (٢٢)
و گفتند دست باز مداريد از (پرستش) خدايان خود و وامگذاريد (پرستش) ود و نه سواع و نه يغوث و نه يعوق و نسر را (٢٣)
و حقا كه بزرگان قوم نوح گمراه كردند بسيارى را (نوح گفت بار خدايا) ميفزاى ستمگران را مگر گمراهى (٢٤)
بخاطر گناهانشان اين قوم غرق شدند پس (از راه آب) درآورده شدند و نيافتند براى خود بجز خدا يارانى (٢٥)
و گفت نوح پروردگارا وامگذار بر روى زمين از كافران هيچ كسى را (٢٦)
زيرا تو اگر واگذارى ايشان را گمراه مى‌كنند بندگانت را و نزايند مگر بدكارى و كافرى (٢٧)
پروردگارا بيامرز مرا و پدر و مادرم را و هر كس را كه درآيد بخانه من در حاليكه مؤمن باشد و مردان مؤمن و زنان مؤمنه را و نيفزاى ستمگران را مگر هلاكتى (٢٨)