بزودى نشان گذاريمش بر بينى (١٦)
البته آزموديم اهل مكه را همانگونه كه آزموديم صاحبان آن بوستان را (ياد كن) زمانى كه سوگند ياد كردند كه بچينند از آن بوستان (ميوه‌هايش را) بامدادكنان (١٧)
و (در اين سوگند) استثناء نكردند (انشاء الله نگفتند) (١٨)
و بگرديد بر آن بستان آسيبى از پروردگار تو در حاليكه ايشان خفته بودند (١٩)
و گرديد آن بوستان مانند شب تاريك (٢٠)
پس بانگ دادند همديگر را بامدادكنان (٢١)
كه بامداد برويد بر كشتزار خود اگر هستيد چينندگان (ميوه‌ها) (٢٢)
پس روان شدند (بسوى بوستان) در حاليكه با هم سخن آهسته مى‌گفتند (٢٣)
به آن كه درنيايد باين بوستان امروز بر شما بينوائى (٢٤)
و بامداد رفتند بقصد محروم كردن فقراء در حاليكه توانا بودند (٢٥)
و آنگه كه ديدند آن را (تباه شده) گفتند البته ما راه را گم كرديم (٢٦)
بلكه ما بى‌بهره شديم (٢٧)
گفت عادلترين (يا عاقلترين) ايشان آيا نگفتم به شما چرا منزه نمى‌سازيد (خداى را) (٢٨)
گفتند منزه است پروردگار ما البته بوديم ما ستم كننده (٢٩)
و روى آوردند برخى از ايشان به برخى ديگر در حاليكه يكديگر را ملامت مى‌كردند (٣٠)
گفتند اى واى بر ما البته ما بوديم از حد تجاوز كننده (٣١)
اميد است پروردگار ما عوض دهد بما بهتر از آن بوستان را زيرا ما به سوى پروردگار خود رغبت كننده‌ايم (٣٢)
اين چنين است عذاب (خدا در اين سراى) و البته عذاب آن سراى بزرگتر است اگر مشركان بدانند (٣٣)
بيگمان براى پرهيزكاران نزد پروردگارشان بوستانهاى پر نعمت است (٣٤)
آيا قرار مى‌دهيم مسلمانان را مانند مشركان (٣٥)
(در پاداش) چيست شما را چگونه حكم (به تساوى) مى‌كنيد (٣٦)
آيا شما را كتابى است كه در آن خوانده‌ايد (٣٧)
به آنكه شما راست در آن كتاب آنچه را كه خواهيد برگزينيد (٣٨)
يا براى شما پيمانهائى است به عهده ما رسيده كه بنهايت تاكيد يا روز رستاخيز آنكه براى شماست آنچه حكم مى‌كنيد (براى خود از كرامت) (٣٩)
بپرس از ايشان كدام يك از ايشان باين حكم متعهد است (٤٠)
آيا ايشان را (در پرستش) شريكانى است پس بايد كه بياورند شريكان خود را اگر هستند راستگو (٤١)
در روزى كه برداشته شود پرده از كارى پر هول (و همه چيزها آشكار خواهد شد) و خوانده شوند مشركان به سجده كردن پس نتوانند (كه سجده كنند) (٤٢)