و برگشتند (مؤمنان از حمراء الاسد بمدينه) با نعمتى از جانب خدا و افزونى (مال تجارت) نرسيد بديشان مكروهى و پيروى كردند خوشنودى خدا را و خداوند داراى بخشش بزرگ است (١٧٤)
آن بيم كننده شما از جهاد شيطان (نعيم بن مسعود اشجعى است) كه مى‌ترسانيد (مومنان را از دوستان خود (كه كافرانند) پس زنهار نترسيد از ايشان و بترسيد از من (و نافرمانى نكنيد) اگر هستيد شما باور دارندگان (١٧٥)
و اندوهناك نگرداند ترا آن منافقان كه شتاب مى‌كنند در كفر زيرا ايشان هرگز زيان نرسانند بخدا هيچ چيزى مى‌خواهد خدا (تا حكم كند) كه قرار ندهد براى ايشان بهره‌اى در سراى ديگر و ايشان را شكنجه‌اى بزرگ است (١٧٦)
بيگمان آنانكه خريدند كفر را بايمان هرگز زيان نرسانند بخداوند هيچ چيزى و براى ايشان شكنجه‌اى دردناك است (١٧٧)
و مپندارند آنانكه كافر شدند كه مهلتى كه داده‌ايم بديشان بهتر است (از كشته شدن) براى ايشان فقط مهلتشان مى‌دهيم تا سر انجام زياد كنند گناه را و براى ايشان شكنجه‌اى خوار كننده است (١٧٨)
خداى بر آن نيست كه واگذارد مؤمنان را بر آن حال (ابهام و اشتباه مؤمن به منافق) كه شما بر آيند تا آنكه جدا كند پليد (بد سرشت) را از پاك (طينت) و (مقتضاى حكمت چنين) نيست كه خدا مطلع سازد شما را بر غيب (تا آنچه در دلهاست بدانيد) و لكن برمى‌گزيند (خدا) از فرستادگانش هر كه را خواهد پس بگرويد بخدا و فرستادگانش و اگر ايمان بياوريد و بپرهيزيد (از نافرمانى ما) پس براى شما پاداشى بزرگ است (١٧٩)
و مپنداريد آنانكه بخل مى‌ورزند به آن مالى كه عطا كرده است بديشان خداى از فضل خويش آن (بخل) بهتر است براى ايشان بلكه آن (بخل) آسيبى است براى ايشان بزودى در گردنشان طوق خواهند كرد مالى كه بخل كردند به آن روز رستاخيز و تنها از آن خداست ميراث (اهل) آسمانها و زمين و خداوند به آنچه مى‌كنيد آگاه است. (١٨٠)