لوط گفت اينها دختران منند (با اينان ازدواج كنيد) اگر (آنچه مى‌گويم) كننده‌ايد (٧١)
(اى پيمبر) ببقاى تو سوگند كه ايشان در بى‌خبرى خود سرگردانند (٧٢)
پس گرفت ايشان را آواز مهيب در حاليكه بوقت برتابيدن روز در آمده بودند (٧٣)
و ما ديارشان را زير و زبر كرديم و ببارانيديم بر ايشان سنگى از گل محكم شده (چون كلوخ) (٧٤)
البته در اين (هلاكت قوم لوط) براى عبرت هوشمندان نشانه هائى است (٧٥)
و البته ديارشان (كه ويران شده) بر سر راهى ثابت است (٧٦)
البته در آن (چه گفتيم) نشانه ايست براى مؤمنان (٧٧)
و بيگمان بودند مردمى كه ستمكار (٧٨)
و انتقام كشيديم از ايشان (به ابر آتشبار) و آندو (ديار قوم لوط و مردمى كه) بر سر راهى آشكار است (٧٩)
و بعزتم سوگند تكذيب كردند مردم ديار حجر (قوم ثمود) پيامبران را (٨٠)
و داديم بقوم ثمود معجزات خود را و ايشان از آن روى گردان بودند (٨١)
و بودند كه مى‌تراشيدند از كوه‌ها خانه هائى در حاليكه (از انهدام آن) ايمن بوديد (٨٢)
پس گرفتشان آواز مهيب در حالى كه ببامداد در آينده بودند (٨٣)
پس دفع نكرد از ايشان (عذاب را) آن اموالى كه بدست مى‌آوردند (٨٤)
و نيافريده‌ايم آسمانها و زمين را و آنچه ميان آنهاست جز بحق (بر طبق حكمت و مصلحت) و البته رستاخيز خواهد آمد پس (از عقوبت مشركان) درگذر درگذشتنى نيكو (بى‌آنكه در صدد و مكافات باشى) (٨٥)
زيرا پروردگار تو اوست آفريننده دانا (٨٦)
و بعزتم سوگند كه داديم بتو هفت آيه از مثانى (سوره حمد) و قرآن بزرگ را (٨٧)
باز نگشا ديدگانت را (و مايل مشو) بسوى آن چيزى كه برخوردارى داديم اصنافى از مشركان را و اندوه مخور بر كفار قريش (كه بتو ايمان نمى‌آورند) و فرود آر بال خود را (تواضع كن) براى مؤمنان (٨٨)
و بگو كه من تنها بيم كننده‌ام آشكارا (بعذابى كه بر شما فرود آيد) (٨٩)
همانگونه كه نازل كرديم بر قسمت كنندگان (٩٠)