سپس بيگمان شما اى گروه گمراهان كه تكذيب كننده بوديد (يكتائى خدا و نبوت پيغمبر را) (٥١)
خورنده‌ايد از درختى كه آن زقوم است (٥٢)
و پر كننده‌ايد از (ميوه) آن درخت شكمها را (٥٣)
و آشامنده‌ايد بر بالاى آن زقوم از آب جوشان (٥٤)
پس آشامنده‌ايد مانند آشاميدن شتران بس تشنه (٥٥)
اين (ماكول و مشروب) پيشكش ايشان است در روز جزا (٥٦)
ما آفريديم شما را پس چرا (آفرينش ديگر بار ما را) باور نمى‌كنيد (٥٧)
آيا ديده‌ايد نطفه‌اى را كه (در رحم زنان) مى‌ريزيد (٥٨)
آيا شما مى‌آفرينيد آنرا (كودكى) يا ما آفريننده‌ايم (٥٩)
ما تقدير كرديم ميان شما مرگ را (زمان مرگتان را مقرر ساختيم) و نيستيم ما پيشى گرفته شده (بر فرمان ما كسى پيشى نگيرد) (٦٠)
بر آنكه بجاى شما بياريم و پديد آريم شما را (در آفرينشى يا در صفاتى) كه نمى‌دانيد (آنرا امروز) (٦١)
و بعزتم سوگند كه البته دانسته‌ايد پيدايش نخستين را پس چرا ياد نمى‌كنيد (توانائى خدا را بر آفرينش ديگر بار) (٦٢)
آيا ديده‌ايد آن تخمى كه مى‌كاريد (٦٣)
آيا شما مى‌رويانيد آن را يا ما روياننده‌ايم (٦٤)
اگر بخواهيم مى‌گردانيم آن را (تخمى را كه در زمين افشانده‌ايد) گياهى درهم شكسته پس شما همواره (از آن آفت) در شگفت مانيد (٦٥)
و گوئيد البته ما زيان زدگانيم (٦٦)
بلكه ما بى‌بهره‌گانيم (از روزى خود) (٦٧)
آيا ديده‌ايد آبى را كه مى‌آشاميد (براى تسكين عطش و زندگانى شما وابسته به آن است) (٦٨)
آيا شما فرود آورده‌ايد آنرا از ابر يا ما فرود آورنده‌ايم (٦٩)
اگر بخواهيم مى‌گردانيم آن را تلخ و شور پس چرا (خدا را بر اين نعمت) سپاس نمى‌گزاريد (٧٠)
آيا ديده‌ايد آتشى را كه مى‌افروزيد (٧١)
آيا شما پديد آورده‌ايد درخت آن را يا ما پديد آورنده (و آفريننده) ايم (٧٢)
ما قرار داديم آن آتش را ياد آورنده‌اى (از آتش دوزخ) و بهره‌اى براى مسافران (٧٣)
پس تسبيح گوى بنام پروردگار بزرگت (٧٤)
پس سوگند ياد مى‌كنم به جايگاه‌هاى ستارگان (٧٥)
و حال آنكه آن سوگند، سوگندى است اگر بدانيد بزرگ است (٧٦)