گفتند گرويديم بپروردگار جهانيان (١٢١)
كه پروردگار موسى و هارون است (١٢٢)
گفت فرعون آيا ايمان آورديد بموسى پيش از آنكه دستورتان دهم البته اين عمل نيرنگى است كه بكار برده‌ايد آن را در شهر (مصر) تا بيرون كنيد از آن مردمش را بزودى (كيفر اين نيرنگ را) خواهيد دانست (١٢٣)
قطعا خواهم بريد دستهاى شما را و پايهاى شما را بخلاف يكديگر پس بردار كشم همه شما را (١٢٤)
جادوگران گفتند البته ما بسوى پروردگار خود باز مى‌گرديم (١٢٥)
و تو (كه فرعونى) خشم و كراهت ندارى از ما مگر آنكه گرويديم به معجزات پروردگار خود آن دم كه آمد بما پروردگارا بريز بر ما شكيبائى را (تا جزع نكنيم) و بميران ما را در حاليكه مسلمان باشيم (١٢٦)
و گفتند بزرگان از قوم فرعون (بفرعون) آيا مى‌گذارى بموسى و گروه او را تا تباهى كنند در سرزمين (مصر) و تا بگذارد ترا و خدايانت را فرعون گفت بزودى خواهيم كشت پسران بنى اسرائيل را و زنده بگذاريم دخترانشان را و البته ما فوق ايشان نيرومنديم (١٢٧)
گفت موسى به گروه خود يارى خواهيد از خدا و (در برابر شدايد) صبر كنيد زيرا (سر) زمين (مصر) از آن خداست ميراث مى‌دهد (مى‌بخشد) آن را بهر كه خواهد از بندگانش و سر انجام نيكو از آن پرهيزكاران است (١٢٨)
بنى اسرائيل گفتند آزرده شديم (اى موسى) پيش از آنكه بيائى بسوى ما و از پس آنكه آمدى بنزد ما موسى گفت اميد است كه پروردگارتان هلاك كند دشمن شما را (كه فرعون است) و جانشين كند شما را در (سر) زمين (مصر) پس بنگرد كه چگونه عمل مى‌كنيد (تا شما را بدان پاداش دهد) (١٢٩)
و بعزتم سوگند كه گرفتيم فرعونيان را به قحطى و كمى ميوه‌ها تا آنكه ايشان پند گيرند (و از كفر باز ايستند) (١٣٠)