و اگر باشيد در مسافرت و نيابيد نويسنده‌اى (كه قرار داد شما را ثبت كند) پس گروگانى گرفته شده (وثيقه است) پس اگر امين داند برخى از شما برخى ديگر را (و چيزى پيش وى نهد) بايد بپردازد آن كس كه امين شمرده شده امانت او را و بايد بترسد از (عذاب) خدا كه پروردگار اوست و پنهان مداريد گواهى را و هر كه كتمان كند آنرا پس بى‌گمان گنهكار است دل او (گنهكارى دل براى مبالغه است) و خدا بدانچه مى‌كنيد (از كتمان شهادت و اظهار آن) داناست (٢٨٣)
تنها از آن خداست آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است و اگر آشكار كنيد آنچه در دلهاى شماست (كه منشا ظهور افعال ناپسند است نه مجرد خطور ذهنى) يا پنهان كنيدش حساب مى‌كند شما را بدان چيز خدا پس مى‌آمرزد خدا هر كس را بخواهد (بفضل) و شكنجه مى‌دهد هر كه را بخواهد (بعدل) و خدا بر همه چيز توانا است (٢٨٤)
ايمان آورد رسول خدا (محمد ص) بدان چيزى كه فرستاده شده باو از نزد پروردگارش و مؤمنان نيز همه ايشان گرويدند بخدا و فرشتگانش و كتابهايش و فرستادگانش (مؤمنان مى‌گويند) فرقى نمى‌گذاريم ميان هيچ يك از پيامبرانش و گفتند (سخنان خدا را) شنيديم و (فرمان او را) اطاعت كرديم آمرزش ترا (خواستاريم) پروردگارا و بسوى تو است بازگشت همه (٢٨٥)
تكليف نمى‌كند خدا هيچ كس را جز بقدر تاب و توانش بسود آن كس است آنچه بدست آورده (از خيرات) و بزيان آن كس است آنچه (بسور اختيار خود) فراهم آورده پروردگارا مگير ما را (بعقوبت) اگر فراموش كرديم (عمل نيكو از دست ما برفت) يا خطا نموديم پروردگارا و بار مكن بر ما بارى گران همچنانكه بار كردى آن چيز گران را بر آن كسانى كه بودند پيش از ما (از يهودان و ترسايان) پروردگارا و بار مكن بر ما آن چيزى را كه تاب و توان نيست ما را به آن و در گذر از (خطا و فراموشيهاى) ما و بيامرز (گناهان) ما را و رحم كن بر ما تو (يارى كننده و) سرپرست مائى پس يارى ده ما را بر گروه كافران (زيرا حق مولى بنده نوازى است) (٢٨٦)