(بياد آريد) روزى را كه فريادرس خواستيد از پروردگارتان و خدا اجابت كرد شما را كه من مدد كننده‌ام شما را بهزار تن از فرشتگان در حالى كه آنها را فرشتگانى ديگر از پى درآينده‌اند (٩)
و قرار نداد آن مدد فرستادن را خدا جز به منظور مژدگانى و تا آرام گيرد بدان دلهاى شما و نيست ظفر يافتن مگر از نزد خدا زيرا خدا غالب و درست كردار است (١٠)
(ياد كنيد) زمانى را كه فرو پوشانيد در شما خواب سبك را به منظور امانى از خدا و خدا فرود آورد از آسمان (يا از ابر) آبى تا پاك گرداند شما را بدان (از حدث و جنابت) و ببرد از شما وسوسه شيطان را و تا ببندد بر دلهاى شما (اميدوارى به لطفش را) و تا استوار نمايد به آن باران قدمها را (بر سر ريگها) (١١)
(بياد آر) زمانى را كه وحى كرد پروردگارت به فرشتگان كه من (در يارى دادن مؤمنان) با شمايم پس استوار داريد آنان را كه گرويدند بزودى بيفكنم در دلهاى آنانكه كافر شدند بيم (از مؤمنان) را پس بزنيد اى فرشتگان فراز گردن‌ها (سرهاى كفار) را و بزنيد از ايشان نيز همه انگشتان (يا همه اطراف بدن) را (١٢)
اين بخاطر آن است كه مخالفت كردند با خدا و رسولش و هر كه مخالفت كند با خدا و رسولش البته خدا سخت عقوبت است اين كيفر شماست (١٣)
(در دنيا) پس بچشيد آنرا و اينكه براى كافران شكنجه آتش است (١٤)
اى آنانكه ايمان آورده‌ايد هرگاه رو برو شديد با آنانكه كافر شدند در حاليكه براى نبرد با شما به آرامى نزديك مى‌شوند پشت بايشان نكنيد (١٥)
و هر كه بگرداند بايشان در روز نبرد پشت خود را مگر كسى كه ميل كننده باشد به طرفى براى مصالح جنگ يا پناه جو باشد بسوى گروهى حقا بازگشت به خشمى از خدا و جايگاه او دوزخ است و بد جاى بازگشتى است دوزخ (١٦)