و آمد فرعون و آنانكه پيش از او بودند و اهل دهكده‌هاى واژگون شده بگناه (٩)
و نافرمانى كردند فرستاده پروردگار خود را پس گرفتشان گرفتنى سخت (يا زياده بر عذاب ديگران) (١٠)
البته ما آن هنگام كه طغيان كرد آب برداشتيم (پدران) شما را در كشتى رونده (١١)
تا بگردانيم آن كشتى را براى شما پندى و تا نگاهدارد اين پند را گوشى نگاهدارنده (١٢)
و (ياد كن) آنگه كه دميده شود در صور يك دميدن (اين نفخه اول باشد) (١٣)
و برداشته شود زمين و كوه‌ها پس در هم شكسته شوند زمين و كوه يك شكستنى (تا چون غبارى شوند) (١٤)
پس آن روز واقع شود واقع شونده (١٥)
و بشكافد آسمان پس آسمان در آن روز سست باشد (از پس استوارى) (١٦)
و فرشتگان بر كناره‌هاى آسمان باشند و برمى‌دارند عرش پروردگار تو را كه بر فراز فرشتگانى است كه بر كنارهاى آسمانند در آن روز هشت فرشته (١٧)
در آن روز عرض شويد (بر خدا) پنهان نماند از شما هيچ پوشيده‌اى (١٨)
و اما آنكه داده شود نامه اعمال او بدست راستش پس گويد (از روى سرور) بگيريد بخوانيد نامه مرا (١٩)
البته من گمان بردم (بيقين دانستم) آنكه ملاقات كننده‌ام حساب خود را (٢٠)
پس او در زندگانى پسنديده است (٢١)
در بهشتى بلند مرتبه (٢٢)
ميوه‌هايش نزديك است (دست همه كس به آن رسد نگهبانان بهشت به اهل بهشت گويند) (٢٣)
بخوريد و بياشاميد (از اين طعامها و نوشيدنيها) بپاداش آن كارهائى كه پيش فرستاده‌ايد در روزهاى گذشته (٢٤)
و اما آنكه داده شود نامه اعمال او بدست چپش پس گويد اى كاش داده نمى‌شدم (به من نمى‌دادند) نامه اعمال مرا (٢٥)
و كاش نمى‌دانستم چيست حساب من (٢٦)
اى كاش آن مرگ نخستين (بفناى من) حكم كننده بود (٢٧)
دفع نكرد از من (عذاب را) دارائيم (٢٨)
نابود گشت از من حجت من (يا تسلط و فرمانروائيم خطاب رسد) (٢٩)
بگيريد اين كس را و در غل (و زنجير) ببنديد آنرا (٣٠)
پس در آتش دوزخ درآريد او را (٣١)
سپس در زنجيرى كه طولش هفتاد ذراع است در آريد او را (بر جسدش محكم به پيچيد) (٣٢)
زيرا اين كس بود (در دنيا) كه ايمان نمى‌آورد بخداى بزرگ (٣٣)
و ترغيب نمى‌كرد (مردم را) بر طعام دادن بينوايان (٣٤)