٦٠- سورة الممتحنة
بنام خداى بخشاينده مهربان‌
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد زنهار مگيريد دشمنان من و دشمنان خويش را دوستان در حاليكه مى‌افكنيد بسوى ايشان دوستى را (بوسيله كتابت) و حال آنكه ايشان كافر شده‌اند به آن چيزى كه آمده به سوى شما از دين حق بيرون مى‌كنند پيامبر را (از مكه) و نيز شما را بواسطه آنكه ايمان آورده‌ايد بخدا كه پروردگارتان است اگر هستيد كه بيرون آمده‌ايد (از ديار خود) براى جهاد در راه من و طلب خوشنودى من (با دشمنان دوستى مكنيد) به پنهانى مى‌فرستيد بسويشان دوستى را و من داناترم به آنچه نهان مى‌داريد و آنچه آشكار مى‌سازيد و هر كه بكند اين كار را از شما حقا گم كرده است راه راست را (١)
اگر دريابند مشركان مكه شما را (و بر شما ظفر يابند) باشند براى شما دشمنان (پس القاى دوستى سودى ندهد) و بگشايند بسوى شما دستهاى خود را (بزدن) و زبانهاى خود را ببدى و دوست دارند كه كافر شويد (٢)
هرگز سود ندهد به شما خويشاوندانتان و نه فرزندانتان روز رستاخيز خدا جدائى مى‌افكند ميان شما (فلا انساب بينهم) و خدا به آنچه مى‌كنيد بيناست (٣)
حقا هست شما را (در بيزارى جستن از مشركان) اقتدائى نيكو بابراهيم و آنانكه با وى بودند (از مؤمنان) در آن دم كه گفتند به گروه خويش البته ما بيزاريم از شما (بت پرستان) و از آنچه مى‌پرستيد بجز خدا كافر شديم به (دين و آئين) شما و پديدار شد ميان ما و شما دشمنى و كينه هميشه تا آنكه ايمان بياوريد بخداى يكتا (در بيزارى از شرك اقتداء به ابراهيم كنيد) مگر در گفتن ابراهيم به پدرش كه آمرزش خواهم كرد براى تو و مالك نيستم براى تو از (كيفر و پاداش) خدا هيچ چيزى پروردگارا تنها بر تو توكل كرديم و به سوى تو بازگشتيم و به سوى تست بازگشت همه (٤)
پروردگارا مگردان ما را آزمايش براى آنانكه نگرويدند (ايشان را بر ما مسلط مكن) و بيامرز ما را پروردگارا البته تو غالب و درست كردارى (٥)