و آگاهشان كن به آنكه آن آب قسمت شده ميانشان هر نصيبى صاحبش در نوبت خود حاضر شود (٢٨)
پس بخواندند قوم ثمود يار خود را و او برگرفت شمشير را و پى كرد ناقه را (٢٩)
پس چگونه بود شكنجه من (قوم ثمود را) و تهديد كردن من (٣٠)
البته فرستاديم برايشان يك فريادى (صيحه جبرئيل) پس گشتند مانند گياه خشك شده (٣١)
و بعزتم سوگند كه حقا آسان كرديم قرآن را براى پند دادن آيا هيچ پند گيرنده‌اى هست (٣٢)
دروغ پنداشتند قوم لوط تهديد (يا ترسانندگان را) (٣٣)
را البته فرستاديم برايشان بادى كه سنگريزه مى‌باريد مگر خاندان لوط (و دخترانش) را برهانيديم ايشان را (از عذاب) به هنگام سحر (٣٤)
براى آنكه انعامى از جانب ما باشد همچنين پاداش مى‌دهيم هر كه را سپاسگزارد (٣٥)
و بعزتم سوگند كه لوط ترسانيد ايشان را از سخت گرفتن ما پس مجادله كردند در انذار لوط (و شك آوردند) (٣٦)
و بعزتم سوگند كه البته مطالبه كردند از لوط مهمانانش را و محو كرديم ديدگانشان را پس بچشيد شكنجه و تهديد كردنم را (٣٧)
و بعزتم سوگند كه البته بامداد كرد قوم لوط را در اول روز (فرود آمد بايشان) عذابى قرار گرفته (پيوسته بعذاب دوزخ) (٣٨)
پس بچشيد عذاب من و بيم كردن مرا (٣٩)
و بعزتم سوگند كه حقا آسان كرديم قرآن را براى پنددادن آيا هيچ پند گيرنده‌اى هست (٤٠)
و بعزتم سوگند كه حقا آمد به فرعونيان بيم كردن (يا ترسانندگان) (٤١)
تكذيب كردند آيتهاى ما همه آنها را پس گرفتيم ايشان را (بعذاب غرق) گرفتن غالبى توانا (٤٢)
آيا كافران شما (گروه عرب از نظر نيرو) بهترند از اين گروه (كه ذكرش رفت) يا شما را بيزارى (از عذاب) است در كتابهاى آسمانى (٤٣)
يا مى‌گويند مشركان ما جماعتيم انتقام كشنده‌ايم (٤٤)
بزودى شكست مى‌خورند همه و بگردانند پشتها را (از معركه كارزار) (٤٥)
بلكه رستاخيز وعده گاه ايشان است در رستاخيز سختتر و تلختر (از عذاب دنياست) (٤٦)
البته گنهكاران (در دنيا) در گمراهى و (در آخرت) در آتش افروخته‌اند (٤٧)
روزى كه تبهكاران كشيده شوند در آتش بر چهره‌هاى خود (و بديشان گويند) بچشيد مس كردن دوزخ را (٤٨)
البته ما آفريده‌ايم هر چيزى را باندازه‌اى (٤٩)