نه چنانست (كه پنداشتند) بلكه دوست مى‌دارند دنياى شتابنده را (٢٠)
و واميگذاريد آخرت را (٢١)
چهره‌هائى در آن روز تازه و تابانست (٢٢)
بسوى (پاداش) پروردگار خود نگران است (٢٣)
و چهره‌هائى در آنروز تاريك و گرفته است (٢٤)
يقين دارند كه در باره آنها كارى كمرشكن خواهند كرد (٢٥)
نه چنانست هنگامى كه برسد جان به استخوان زير گلو (٢٦)
و گفته شود كيست طبيب درمان بخش (٢٧)
و يقين كند محتضر آنكه هنگام جدائى است (٢٨)
پيچيده شود سختى امر آخرت بامر دنيا (بنابر قولى) (٢٩)
و به سوى پروردگار تو است در آن روز راندن (جميع خلايق) (٣٠)
آدمى صدقه نداد و نه نماز گزارد (٣١)
و ليكن (دين حق را) دروغ داشت و روى گردانيد (٣٢)
پس برفت به سوى كسانش در حاليكه مى‌خراميد (٣٣)
سزد ترا (اى أبو جهل شكنجه دنيا و آخرت) (٣٤)
پس سزاوار است ترا و سزاوار است (٣٥)
آيا آدمى (أبو جهل) پندارد آنكه واگذاشته مى‌شود (او را امر و نهى نكنند) (٣٦)
آيا آدمى نبود قطره آبى از منى كه ريخته شود (در رحم) (٣٧)
و بود خونى بسته آنگاه آفريد و (خلقت او را) راست كرد (٣٨)
و گردانيد از او دو صنف نر و ماده (٣٩)
آيا نيست آنكه چنين آفريند توانا بر آنكه زنده گرداند مردگان را (٤٠)
٧٦- سورة الإنسان‌
بنام خداى بخشاينده مهربان‌
حقا كه آمد بر آدمى پاره‌اى از زمان در حاليكه نبود چيزى ياد كرده شده (كسى به انسانيت او را ياد نمى‌كرد) (١)
البته آفريديم آدمى را از نطفه‌اى (از منى مرد و زن) بهم آميخته تا او را (به تكليف) بيازمائيم پس گردانيديم او را شنوا و بينا (٢)
البته ما بدو نموديم راه را (تا حق را از باطل تميز دهد) يا سپاسگزار خواهد شد يا ناسپاس (٣)
بيشك ما آماده كرده‌ايم براى كافران زنجيرها و غلها و آتشى افروخته (كه پيوسته در آن بسوزند) (٤)
البته نيكوكاران بياشامند از جام شرابى كه آميختگى آن كافور است (٥)