پس فرو فرستاد خدا بر شما از پس اندوه (هزيمت) ايمنى كه آن خواب سبكى است كه فرو مى‌گرفت گروهى از شما را (كه مؤمنيد) و گروهى ديگر كه مشغولشان ساخته بود جانهاشان (و بفكر جان خويشتن بودند) گمان مى‌بردند بخدا گمان ناسزا مانند گمان مردم (زمان) جاهليت مى‌گفتند آيا ما را از پيروزى بهره‌اى هست؟ (اى پيامبر بديشان) بگو البته همه كارها بدست خداست در حاليكه نهان مى‌دارند در دلهاى خود نفاق را كه نمى‌توانند (از بيم شمشير) آشكار كنند براى تو با خود گويند اگر ما را از پيروزى بهره‌اى بود كشته نمى‌شديم در اين معركه (اى پيامبر) بگو اگر مى‌بوديد در خانه‌هاى خود البته بيرون مى‌آمدند آنانكه (در ازل) نوشته شده است براى ايشان كشته شدن بسوى آرامگاه‌هاى خود و تا بيازمايد خدا (بواسطه اعمالتان) آنچه در سينه‌هاى شماست و تا خالص گرداند آنچه در دلهاى شماست (از وساوس شيطانى) و خداوند داناست به آنچه در سينه هاست (١٥٤)
بى‌گمان آنان كه روى گردانيدند از شما (و فرار نمودند) روزى كه بهم رسيدند دو گروه (مؤمنان و كافران) جز اين نبود كه لغزانيد ايشان را شيطان (بشومى) پاره‌اى از گناهان كه بدست آورده بودند و بعزتم سوگند كه درگذشت خدا از ايشان زيرا كه خدا آمرزگار و بردبار است (١٥٥)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد زنهار مباشيد مانند آنانكه كافر شدند و مى‌گفتند در باره برادران (و هم مسلكان) خويش آندم كه سفر مى‌كردند در زمين (و مى‌مردند) يا جهاد كننده بودند (و كشته مى‌شدند) اگر برادرانمان بودند پيش، نمى‌مردند و نه كشته مى‌شدند تا سر انجام بگرداند خدا اين عقيده را حسرتى (اندوه و دريغى) در دلهاى ايشان و خدا زنده مى‌كند و مى ميراند (ارتباطى با مسافرت و جنگ ندارد) و خدا به آنچه مى‌كنيد بيناست (١٥٦)
و بعزتم سوگند اگر در راه خدا كشته شويد يا (در آن حال كه آهنگ جهاد داريد) بميريد قطعا آمرزشى از جانب خدا و بخششى از او بهتر است از آنچه جمع مى‌كنند. (١٥٧)