خدا آفريد شما را از يكتن (آدم ابو البشر) پس آفريد از وى جفت او (حوا) را و بيافريد براى شما از چهارپايان هشت صنف (نر و ماده از شتر، گاو، گوسفند، بز) مى‌آفريند شما را در شكمهاى مادرانتان آفريدنى پس از آفريدنى در تاريكيهاى سه گانه آنكه اين كارها كند خداست كه پروردگار شماست تنها از آن وى است پادشاهى نيست هيچ معبود بسزا جز او پس بكجا برگردانيده مى‌شويد (از راه حق) (٦)
اگر كافر شويد بيگمان خدا بى‌نياز است از (پرستش) شما و خدا نمى‌پسندد براى بندگانش ناسپاسى را و اگر سپاسگزارى كنيد مى‌پسندد آن را براى شما و برنمى‌دارد هيچ بردارنده‌ى بار گناه ديگرى را سپس بسوى پروردگارتان بازگشت شماست پس خبر خواهد داد شما را به آن كارهائى كه پيوسته مى‌كرديد زيرا او داناست به آنچه در سينه هاست (٧)
و گاهى كه برسد آدمى را زيانى (بيمارى و قحطى) بخواند پروردگارش را در حاليكه بازمى‌گردد بسوى او پس آنگه كه ببخشد بدو نعمتى از جانب خود فراموش كند آن زيانى را كه مى‌خواند خداى را به كشف آن پيش از اين و قرار دهد براى خدا همتايانى تا گمراه كند (مردم را) از راه خدا (اى پيامبر) بگو برخوردار باش بكفر خود زمانى اندك زيرا تو اهل آتشى (٨)
(آيا آن كافر بهتر است) يا آن كسى كه فرمانبردار (ملازم طاعت) است در ساعتهاى شب سجده‌كنان و ايستاده در حاليكه مى‌ترسد از (عذاب) آن سراى و اميد دارد بخشش پروردگارش را بگو آيا يكسانند آنانكه مى‌دانند و آنانكه نمى‌دانند فقط پند پذير مى‌شوند (و در حقايق امور انديشه كنند) خردمندان (٩)
(اى پيامبر) بگو اى بندگان من كه ايمان آورده‌ايد بترسيد از (عقوبت) پروردگارتان براى آنانكه نيكوئى كردند در اين دنيا نيكوئى (هر دو سراى) است و زمين خدا فراخ است (اگر توقف شما مؤمنان در مكه دشوار است رهسپار مدينه شويد) فقط تمام داده مى‌شود به شكيبايان پاداششان بيشمار (١٠)