چه بسا نابود كرديم پيش از كفار مكه شهرها را كه آن نابود شدگان سختتر بودند از ايشان از نظر نيرو پس راه‌ها گشودند در شهرها آيا (ايشان را از مرگ) هيچ گريزگاهى بود بيگمان (٣٦)
در آن (چه بيان كرديم) پنديست براى هر كه باشد او را دلى (خردى) يا فرا دارد گوش را در حاليكه او حاضر باشد (بوقت استماع تا فهم معانى آن تواند كرد) (٣٧)
و بعزتم سوگند كه البته آفريديم آسمانها و زمين و آنچه در ميان آنهاست در (مقدار) شش روز و (در آفرينش اينها) نرسيد بما هيچ رنجى (٣٨)
پس شكيبائى كن بر آنچه مشركان مى‌گويند و بپاكى ياد كن پروردگارت را در حاليكه او را ستايش كننده باشى پيش از برآمدن آفتاب و پيش از فرو شدن آب (٣٩)
و در پاره‌اى از شب بپاكى ياد كن او را و از پس سجده‌ها (بعد از نمازها) (٤٠)
و گوش فرا دار (و منتظر باش) روزى كه بانگ دهد بانگ دهنده‌اى از جايگاهى نزديك (٤١)
روزى كه مى‌شنوند مردم صيحه (اسرافيل) را بفرمان حق اين روز روز بيرون آمدن (از گورها) است (٤٢)
بيگمان ما زنده مى‌كنيم و مى‌ميرانيم و بسوى ماست بازگشت (٤٣)
روزى كه بشكافد زمين از مردگان و برون آيند در حاليكه (بسوى ندا كننده) شتاب كننده‌اند اين برانگيختن بر ما آسان است (٤٤)
ما داناتريم بآنچه كافران مى‌گويند و نيستى تو بر ايشان مسلط (كه بقهر بر اسلام درآورى ايشان را) پس پند گوى به قرآن كسى را كه مى‌ترسد از تهديد من (٤٥)
٥١- سورة الذاريات‌
بنام خداى بخشاينده مهربان‌
سوگند به بادهائى كه پراكنده‌كننده‌اند (خاك و خاشاك را) پراكنده كردنى (١)
سوگند به ابرهائى كه بردارنده‌اند بار گران‌باران را (٢)
سوگند به كشتيهائى رونده‌اند (٣)
سوگند به فرشتگانى كه قسمت كننده امور (خلق) را بى‌گفتگو (٤)
آنچه شما را وعده مى‌دهند راست است (٥)
و البته جزا واقع خواهد شد (٦)