و بخشيديم بدو خاندانش را (زنده كرديمشان) و با ايشان همانند ايشان را نيز براى بخشايشى از ما و پندى براى صاحبان خرد (٤٣)
و برگير بدست خود دسته‌اى از چوب را (كه بعدد صد باشد) پس بزن (همسرت را) به آن (يكبار) و سوگند را مشكن زيرا يافتيم او را شكيبا نيكو بنده است ايوب زيرا او بازگشت كننده بود (بدرگاه ما) (٤٤)
و ياد كن بنده ما ابراهيم و اسحاق و يعقوب را كه داراى نيرو و بصيرت (در طاعت و دين) بودند (٤٥)
و خالص كرديمشان بخصلتى پاك (از آلودگيها) كه آن ياد كردن سراى آخرت است (٤٦)
و البته نزد ما از جمله برگزيدگان نيكانند (٤٧)
و ياد كن اسماعيل و اليسع (پسر اخطوب) و ذا الكفل را و همه (اين نامبردگان) از نيكانند (٤٨)
اين (حكايات كه گفتيم پيمبران را) شرفى است و البته پرهيزكاران را نيكو بازگشتى است (٤٩)
يعنى بوستانهاى دائمى است در حاليكه گشوده است براى ايشان درهاى آن (٥٠)
تكيه كنندگانند در آن بوستانها مى‌خواهند در آن بوستانها ميوه‌هاى فراوان و آشاميدنى را (٥١)
و نزد ايشان آنان كوته چشمانى (كه جز شوهر خود را ننگرند) همسالانى است (٥٢)
اين آنست كه شما را وعده داده‌اند براى روز حساب (٥٣)
بيگمان اين (نعمتها) روزى ماست كه نيست آن را هيچ انقطاعى (٥٤)
اين (براى پرهيزكاران است) و البته نافرمانان را بد بازگشتى است (٥٥)
يعنى دوزخ درآيند در آن دوزخ بد بسترى است (٥٦)
اين عذاب پس بچشيدش آبى جوشان و چركى گنديده است (٥٧)
و عذابى ديگر بمانندش نوعهائيست (٥٨)
اين پيروانتان گروهى‌اند كه به سختى درآيند در دوزخ با شما وسعتى مباد بر آنها كه آنها نيز درآيند در آتش (٥٩)
گويند شما (به آتش سزاواريد) بر شما وسعتى مباد شما پيش فرستاديد موجبات عذاب را براى ما و بد قرارگاهيست دوزخ (٦٠)
دوزخيان گويند پروردگارا هر كس پيش فرستاد براى ما اين عذاب را بيفزايش عذابى دو چندان در آتش (٦١)