مشركان (از روى تمسخر) بشتاب مى‌خواهند از تو بدى (عذاب) را پيش از خوبى (عافيت) و حال آنكه گذشته است پيش از ايشان عقوبتها و البته پروردگار تو داراى آمرزش است براى مردم حتى در حال ستمگريشان و بيگمان پروردگار تو سخت عقوبت كننده است (٦)
و مى‌گويند آنانكه كافر شدند چرا نازل نمى‌شود بر محمد ص نشانه‌اى (معجزه‌اى كه ما مى‌خواهيم) از جانب پروردگارش تو فقط بيم كننده‌اى و براى هر گروهى راهنمائى است (٧)
خدا مى‌داند آنچه برمى‌دارد هر ماده‌اى (در شكم خود) و آنچه رحمها بكاهند (از مدت حمل) و آنچه را كه بيفزايند (بر آن) و هر چيزى نزد او باندازه‌اى است (٨)
و داناى پوشيده (از حس) و نهانست كه بزرگ و برتر (از همه) است (٩)
يكسانست از شما (در علم خدا) هر كه نهان دارد سخن را يا آشكار كند آنرا و هر كه پنهان كند خود را در شب و هر كه رونده است آشكارا بروز (١٠)
براى آدمى فرشتگانى‌اند كه پى يكديگر (به شب و روز) در آينده‌اند از پيش روى او و از قفاى او كه نگاه مى‌دارند او را بفرمان خدا (از بلاها) زيرا خدا تغيير نمى‌دهد آنچه را كه در گروهى هست حتى وقتى كه تغيير دهند آنچه را كه در نهاد ايشان است (از حالات نفسانى) و چون خواهد خدا بگروهى بدى را هيچ باز گرداننده‌اى نيست آنرا و نيست ايشان را بجز خدا هيچ سرپرستى (١١)
خداست آنكه مى‌نمايد بشما برق را براى (ايجاد) بيم (از صاعقه) و طمع (كه باران آيد و قحط را ببرد) و پديد آورد ابرهاى گرانبار (از باران) را (١٢)
و تسبيح مى‌كند رعد در حاليكه به ثناى خدا مشغول است و فرشتگان نيز از ترس خدا (اين تسبيح رعد ذاتى است و خدا مى‌فرستد صاعقه‌ها را و مى‌رساند آنرا به هر كس كه خواهد (نابودش كند) در حاليكه ايشان جدال مى‌كنند در باره (ربوبيت) خدا و او سخت-- گير است (١٣)