١٠- سورة يونس‌
بنام خداى بخشاينده مهربان‌
اين سوره آيه‌هاى قرآن است كه مشتمل بر حكمت (يا محفوظ از تغيير و فساد) است (١)
آيا بود مردم را شگفتى كه وحى كرديم بسوى مردى از (جنس و قبيله) ايشان كه بيم ده مردم را و بشارت ده آنانى را كه گرويده‌اند كه براى ايشان است مكان و منزلتى (ثابت كه در آن زوالى نيست) نزد پروردگارشان گفتند كافران اين (محمد ص) بى‌ترديد جادوگرى است آشكار (٢)
البته پروردگار شما خدائى است كه آفريد آسمانها و زمين را در (مقدار) شش روز سپس استيلاء يافت (مقام تدبير و قدرتش) بر عرش تدبير مى‌كند امر (كائنات) را نيست هيچ شفاعتگرى (در روز رستاخيز) مگر بعد از اجازه دادن او آن خدا پروردگار شماست پس بپرستيد او را آيا (در معنى الوهيت) تفكر نمى‌كنيد (٣)
تنها بسوى اوست بازگشت همه شما وعده داده است خدا وعده دادنى درست زيرا او آغاز كرده آفرينش را سپس برمى‌گرداند آفريده را تا پاداش دهد آنان را كه گرويده‌اند و كردند كارهاى شايسته بسزا و داد و آنانكه كفر ورزيدند ايشان را آشاميدنى از آب جوشان است و عذابى دردناك به كيفر آنكه پيوسته كفر مى‌ورزيدند (٤)
اوست آن توانائى كه گردانيد خورشيد را درخشنده و ماه را روشنائى داد و تقدير كرد براى سير ماه منزلهائى (كه هر شبى به يكى از آن منزلها فرود آيد) تا بدانيد شمار سالها و حساب كردن را (بديدار ماه و رفتن آن) نيافريد خدا آنها را جز بحق خداوند بيان مى‌كند نشانه‌ها را براى گروهى كه مى‌دانند (٥)
البته در آمد و شد شب و روز از پس يكديگر (يا در تفاوت شب و روز در بلندى و كوتاهى) و در آنچه آفريده خدا در آسمانها و زمين (از بودنى‌ها) نشانه هائى است (بر يكتائى خدا) براى گروهى كه (از گناهان) پرهيز مى‌كنند (٦)