و آنچه به شما داده‌اند از چيزى (از كالاى اين جهان) آن بهره زندگانى دنيا و آرايش آنست و آنچه نزد خداست بهتر و پاينده تر است آيا بخرد نمى‌يابيد (٦٠)
آيا كسى كه وعده كرده‌ايم باو وعده نيكو پس او دريابنده آنست مانند كسى است كه برخوردارى داده‌ايم او را از متاع زندگانى دنيا پس او روز رستاخيز از احضار شدگان است (٦١)
(ياد كن) روزى را كه خدا بخواند كافران را پس گويد كجايند شريكان من آنانكه مى‌پنداشتيد (در تدبير و پرستش شريك منند) (٦٢)
گويند آنانكه واجب شده برايشان وعده عذاب پروردگار ما اين گروه آنانند كه گمراه كرديم گمراهشان كرديم همانگونه كه خود گمراه بوديم بيزارى مى‌جوئيم بسوى تو نبودند ايشان كه ما را پرستش كنند (٦٣)
و گفته شود بخوانيد شريكان خود را (بتان را) پس مشركان بخوانند بتان را و آنها اجابت نكنند مشركان را و ببينند عذاب را تمنا برند كه كاشكى بودند راه يافته (٦٤)
و (ياد كن) روزى را كه خدا ندا كند مشركان را پس بگويد چه جواب داديد فرستادگان را (آن دم كه بحق دعوتتان كردند) (٦٥)
پس پوشيده شود برايشان خبرها در آن روز و ايشان از يكديگر نپرسند (كه چه جواب گوئيم) (٦٦)
و اما هر كه (از شرك) باز گردد و ايمان آورد و بكند عملى شايسته اميد است آنكه باشد از رستگاران (٦٧)
و پروردگار تو مى‌آفريند هر چه را خواهد و برمى‌گزيند آنچه را خواهد نيست مردم را اختيارى منزه است خداى و برتر است از آنچه مشركان شريك او مى‌گيرند (٦٨)
و پروردگار تو مى‌داند آنچه را نهان مى‌دارد سينه‌هاشان و آنچه را آشكار مى‌سازند (٦٩)
و اوست خداى نيست هيچ معبود بسزا جز او تنها از آن وى است همه ستايشها در دنيا و آخرت و تنها از آن اوست فرمان و بسوى (جزاى) او باز گرديده خواهيد شد (٧٠)