و نيز شوهرداران از آنان (بر شما حرام است) مگر آنچه مالك او شده دست‌هاى شما نوشت خدا نوشتنى بر شما (در محرمات كه تغيير پذير نيست) و حلال است براى شما ازدواج با غير آنچه بر شمرديم (از اقسام پانزده گانه) كه خواستگارى كنيد باموالتان (زنانى را) كه عفيف باشيد نه زناكار پس هرگه كه برخوردار شديد به آن نكاح (بطريق متعه) از وصل آنان بدهيد بديشان مهرهاى ايشان را در حاليكه پرداختن مهرها واجبست و هيچ گناهى نيست بر شما (شوهران و آنان) در آنچه از يكديگر راضى شده‌ايد به آن از پس از تعيين مهر (مهر را كم و زياد كنيد يا آنرا به بخشيد يا در پرداخت آن تاخير كنيد) كه خدا پيوسته دانا و حكيم است (٢٤)
و هر كس توانائى ندارد از شما از لحاظ توانگرى آنكه ازدواج كند با آنان آزاد عفيفه (احصان بمعنى شوهردار نيست) پس از آنان مؤمنه كه مالك آن شده‌ايد بگيرد (مراد كنيز ديگران است چه عقد بر كنيزان خود روا نيست) و خدا داناتر است به ايمانتان برخى از شما از برخى ديگريد (نسب مورد توجه نيست) پس ازدواج كنيد با كنيزان مؤمنه باذن مالك شان و بدهيد بايشان مهرهاى ايشان را به نيكوئى در آن حال كه كنيزان داراى عفت باشند نه زناكار (به آشكارا) و نه گيرندگان دوستان به پنهانى پس آن هنگام كه كنيزان شوهردار شدند اگر مرتكب زنا شدند پس برايشانست نصف آنچه بر آنان آزاد است از حد زنا (حد زدن آزاد صد تازيانه است) اين (ازدواج) براى كسى است كه بيم دارد از رنج عزوبت (در زنا افتد) و صبر كردنتان بهتر است براى شما و خدا آمرزگار و مهربانست (٢٥)
مى‌خواهد خدا آنكه بيان كند براى شما (احكام را) و راهنمائى كند شما را به روش آنانكه پيش از شما بودند و باز گردد بر شما (و گناهانتان را بيامرزد) و خدا دانا و درست كردار است (٢٦)