و برخى از ايشان كسى است كه مى‌نگرد به (گفتار و كردار) تو (ولى عبرت نگيرد) آيا تو راه مى‌نمائى كوران را و اگر چه هستند (با وجود كورى) نمى‌بينند (بديده بصيرت) (٤٣)
البته خدا ستم نمى‌كند به مردم هيچ ولى مردم (بارتكاب گناهان) بخويشتن ستم مى‌كنند (٤٤)
(بخاطر بياور) روزى را كه خدا محشور كند كافران را گويا درنگ نكرده‌اند (در دنيا) مگر اندك زمانى از روز را در آن حال كه بشناسند يكديگر را حقا زيان كردند آنانكه دروغ شمردند ديدار (جزاى) خدا را و نبودند ايشان راه يافتگان (٤٥)
و اگر بنمايانيم بتو پاره‌اى از آنچه وعده داده‌ايم بكافران يا (پيش از ارائه عذاب) بميرانيم ترا بسوى ما است بازگشتشان و خدا گواه است بر آنچه مى‌كنند (٤٦)
و هر گروهى (از پيشينيان) را پيمبرى بود و چون آمد پيمبرشان (تكذيب او كردند) داورى شد ميانشان به داد و تكذيب كنندگان ستم ديده نشدند (٤٧)
و كافران گويند كى خواهد بود اين عذاب موعود اگر هستيد راستگويان (٤٨)
بگو مالك نيستم زيان و سود خويشتن را مگر آنچه را خواهد خدا (كه من مالك آن باشم) هر امتى را مدتى است آندم كه بيايد اجلشان پس عقب نمى‌افتند (از وقت مقرره خود) اندك زمانى و نه پيشى مى‌گيرند (٤٩)
بگو خبر دهيد مرا اگر بيايد به شما عذاب خدا (كه بفرود آمدنش تعجيل مى‌كنيد) به شب يا بروز (قطعا پشيمان مى‌شويد) چه چيز را به شتاب مى‌خواهند از آن عذاب گنهكاران را (٥٠)
آيا بعد از آنكه عذاب فرود آمد ايمان مى‌آوريد بخدا آيا اكنون (ايمان مى‌آوريد) و حال آنكه شما بوديد كه به فرود آمدن عذاب شتاب مى‌كرديد (٥١)
پس گفته شود به آنانكه ستم كردند بچشيد عذاب هميشگى را آيا به شما كيفر مى‌دهند جز در قبال آنچه پيوسته مى‌كرديد (٥٢)
كافران خبر مى‌خواهند از تو آيا راست است آن عذاب بگو آرى به پروردگارم قسم آن عذاب راست است و نيستيد شما (خدا را) عاجز كننده (٥٣)