و ندا داديم او را از جانب راست كوه طور و نزديك گردانيديم او را بدرگاه خود در حاليكه راز گوينده (با ما) بود (٥٢)
و بخشيديم او را از رحمت خود برادرش هارون را در حاليكه پيمبر بود (٥٣)
و بياد آور در قرآن (قصه) اسماعيل را زيرا او بود راست وعده (تخلف از وعده خود نمى‌كرد) و بود فرستاده‌اى پيمبر (٥٤)
و بود كه فرمان مى‌داد خاندان (و قوم) خود را بنماز كردن و زكات دادن و بود نزد پروردگار خود پسنديده (٥٥)
و ياد كن در قرآن ادريس را زيرا او بود راستگوى خبر دهنده‌اى (٥٦)
و بالا برديم او را به جايگاهى بلند (٥٧)
آنگروه آنانند كه انعام كرد خدا برايشان (بانواع نعمتها) از پيمبران از فرزندان آدم و از كسانى كه (آنان را در كشتى) سوار كرديم با نوح و از فرزندان ابراهيم و يعقوب و از آنانكه راه نموديم و برگزيديم (گروهى‌اند كه) چون خوانده شود بر آنها آيه‌هاى خداى بخشنده بر وى درافتند سجده‌كنان و گريان (٥٨)
پس آمدند از پس ايشان بازماندگانى (بدكردار) كه ضايع كردند نماز را (و آن را سبك شمردند) و بدنبال شهوتها رفتند پس بزودى ببينند (كيفر) تبهكارى را (٥٩)
مگر كسى كه (از گناهان) بازگشته و ايمان آورد و انجام دهد كارهاى شايسته پس آن گروه در آيند ببهشت و ستمديده نشوند چيزى (٦٠)
(آن بهشت) بوستانهاى جاودانى است كه وعده داده خداى بخشنده به بندگانش در حاليكه آن پنهانست بيگمان وعده خدا آمدنى است (٦١)
بهشتيان در آنجا نمى‌شنوند سخن بيهوده را ليكن (بشنوند از فرشتگان) سلام را و ايشان را بود روزيشان در آنجا بامداد و شبانگاه (٦٢)
آن بهشتى است كه به ميراث مى‌دهيم از بندگان خود بهر كس كه باشد پرهيزكار (٦٣)
و ما (فرشتگان) فرود نمى‌آئيم مگر بفرمان پروردگار تو او راست آنچه در پيش ماست و آنچه در پشت سر ماست و آنچه ميان هر دو است و نيست پروردگار تو فراموش كننده (٦٤)