و نرسد هيچ مرد مؤمن و آن مؤمنه‌اى كه هرگاه بگذراند (و حكم كند) خدا و پيغمبرش كارى را آنكه باشد براى ايشان اختيارى از كار خود و هر كه نافرمانى كند خداى و پيغمبرش را حقا كه گمراه شد گمراه شدنى آشكارا (٣٦)
و (ياد كن) آنگه كه گفتى به آن كس (آيد بن حارثه) كه انعام كرد خدا بر او (با سلام) و انعام كردى تو بر او (به آزاد كردن) نگهدار براى خود همسر خود را و در (جدائى از او) بترس از خدا و پنهان مى‌كردى در نفس خود آنچه را خدا ظاهر كننده آنست و مى‌ترسيدى از مردم (كه سرزنش كنند) و خدا سزاوارتر است به آنكه بترسى از او پس آنگه كه بگذرانيد آيد از همسر خود حاجتش را همسر تو گردانيديم او را تا آنكه نباشد بر مؤمنان گناهى در ازدواج كردن با آنان پسر خواندگان خود آنگه پسر خواندگان بگذرانند از همسران خويش حاجت خود را (و طلاق دهند وعده بسر آيد) و همواره كار خدا شدنى است (٣٧)
نيست بر پيغمبر هيچ گناهى در آنچه حكم كرده (و حلال نموده) خدا سنت نهاد سنتى در پيغمبرانى كه گذشته‌اند از پيش از محمد (ص) و هست فرمان خدا حكمى گذارده شده (٣٨)
(پيغمبران گذشته) آنانند كه مى‌رسانيدند پيامهاى خداى را (بامتان خود) و بيم داشتند از او و نمى‌ترسيدند از هيچ كسى مگر از خداى و بس است خدا از نظر حسابگرى (٣٩)
نيست محمد (ص) پدر هيچ يك از مردان شما و ليكن او فرستاده خدا و آخر نفر پيامبران است و پيوسته خدا به همه چيز داناست (٤٠)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ياد كنيد خداى را ياد كردنى بسيار (٤١)
و به پاكى ياد كنيد او را بامداد و شبانگاه (٤٢)
او آن خدائيست كه رحمت مى‌كند بر شما و فرشتگان او (براى شما آمرزش خواهند) تا بيرون آرد شما را از تاريكيها (از فراموشى و بى‌خبرى) بروشنى (بياد خدا) و پيوسته خدا به مؤمنان مهربان است (٤٣)