٧٨- سورة النبإ
بنام خداى بخشاينده مهربان‌
از چه چيز مشركان قريش از يكديگر مى‌پرسند (١)
از خبر بزرگ (كه آن قرآن است) (٢)
آن خبرى كه ايشان در آن اختلاف مى‌كنند (٣)
نه چنانست (كه كافران گويند) بزودى بدانند (٤)
پس نه چنانست بزودى بدانند (٥)
آيا نگردانيديم زمين را فرشى گسترده (٦)
و كوه‌ها را ميخهائى (براى زمين) (٧)
و آفريديم شما را دو صنف (نر و ماده) (٨)
و قرار داديم خوابيدن شما را (سبب) آسايشى (٩)
و قرار داديم شب را پوششى (١٠)
و گردانيديم روز را وقت طلب معيشت (١١)
و بنا كرده‌ايم بالاى سر شما هفت آسمان استوار را و نهاده‌ايم (١٢)
(در آسمان) چراغى تابان (يعنى آفتاب) (١٣)
و فرود آورديم به بادهائى كه ابر را مى‌فشارد آبى ريزان (١٤)
تا بيرون آريم به آن دانه و گياه را (١٥)
و نيز بوستانهائى كه در هم پيچيده است (١٦)
البته روز جدا كردن وقتى مقرر است (١٧)
روزى كه دميده شود در صور بيائيد گروه گروه (از گور بعرصه گاه محشر) (١٨)
و گشاده شود آسمان پس باشد داراى درها (١٩)
و روان شود كوه‌ها (از جايگاه خود) پس باشند مانند سرابى (كه لمعان كند) (٢٠)
البته دوزخ باشد كمينگاه (٢١)
براى سركشان بازگشتگاهى (٢٢)
در حاليكه مى‌مانند در آن دوزخ سالهاى بسيار (٢٣)
دوزخيان نمى‌چشند در آنجا خنكى و نه نوشيدنى (٢٤)
مگر آبى جوشان و چركى (كيفرشان دهند) (٢٥)
كيفرى موافق كردارشان (٢٦)
زيرا ايشان نمى‌ترسيدند از حساب (٢٧)
و تكذيب كردند آيت‌هاى ما را تكذيب كردنى (٢٨)
و هر چيزى را (از كردار بندگان) شمرديمش (در لوح محفوظ) از نظر نوشتن (٢٩)
پس بچشيد (عذاب را) و هرگز نيفزائيم براى شما مگر عذابى (٣٠)