ذو القرنين گفت اين سد نعمتى است از پروردگارم و آنگه كه بيايد وعده پروردگارم بگرداند آن سد را ريز ريز و هست وعده پروردگارم درست (٩٨)
و رها كنيم گروهى از ايشان را در آن روزى كه در آيند برخى از ايشان در ميان برخى ديگر و دميده شود در صور و گرد آوريم مردم را گرد آوردنى (٩٩)
و ظاهر كنيم دوزخ را در آن روز براى كافران ظاهر كردنى (١٠٠)
آن كافرانى كه هست ديدگانشان در پرده از ياد كردن من و همواره كافران (از جهت ناشنوائى سخن حق) نمى‌توانستند شنودن (كلام من) (١٠١)
آيا پندارند آنانكه نگرويدند مى‌گيرند بندگانم را بجز من بخدائى (آن معبودان ايشان را يارى مى‌كنند) البته ما آماده كرده‌ايم دوزخ را براى كافران پيشكشى (١٠٢)
بگو خبر كنم شما را بزيانكارترين مردم از نظر كردارها (١٠٣)
آنانكه ضايع شد كوشش ايشان در زندگانى دنيا و ايشان پندارند كه خود نيكو انجام مى‌دهند عمل را (١٠٤)
و آن گروه آنانند كه كافر شدند به آيت‌هاى پروردگار خود و بديدار او (بمعاد) و تباه شد كارهاشان و برپا نكنيم براى آنها ترازوئى (وصفشان) (١٠٥)
اينست كيفرشان دوزخست بواسطه كفرشان و گرفتنشان آيه‌هاى من و فرستادگانم را بمسخره (١٠٦)
البته آنانكه گرويدند و انجام دادند كارهاى شايسته باشد آنان را بوستانهاى فردوس از نظر پيشكشى (١٠٧)
در حاليكه هميشه باشند در آنجا و نخواهند از آنجا بدگر جاى شوند (١٠٨)
بگو اگر باشد دريا مداد براى (نوشتن) كلمات پروردگارم البته آب دريا تمام شود پيش از آنكه تمام شود كلمات پروردگارم و اگر بياريم مانند دريا را مددى بگو (١٠٩)
بگو فقط من آدمى هستم مانند شما كه وحى مى‌شود به من فقط معبود شما معبودى يكتاست هر كه اميد مى‌دارد ديدار (پاداش) پروردگار خود را بايد بكند كردار نيكو و شريك نكند در پرستش پروردگار خود هيچ كس را (١١٠)