پس كيست ستمكارتر از كسى كه دروغ بست بر خدا (مشرك شد) و دروغ پنداشت سخن راست را (دين را كه پيغمبر آورد) آنگه كه آمد پيغمبر بسويش آيا نيست در دوزخ جايگاهى براى كافران (٣٢)
و آن پيامبرى كه آورد سخن راست (قرآن و توحيد) را و ايمان آورد بدان تنها آن گروه پرهيزكارانند (٣٣)
براى ايشان است آنچه بخواهند نزد پروردگارشان اين پاداش نيكوكاران است (٣٤)
تا بزدايد خدا از ايشان (به واسطه ايمان و بازگشتشان) بدترين اعمالى كه كرده‌اند و تا پاداش دهد بديشان مزدشان را به نيكوترين عملى كه بودند مى‌كردند (٣٥)
آيا نيست خدا كفايت كننده بنده خود (محمد ص) را و مشركان مى‌ترسانند ترا به آنهائى كه غير خدايند (از بتان كه مى‌پرستند) و هر كه را گمراه كند خدا (بعنوان مجازات) نيست او را هيچ راهنمائى (٣٦)
و هر كه را راهنمائى كند خدا نيست او را هيچ گمراه كننده‌اى آيا نيست خدا غالب (بر مشركان) كين ستان (از دشمنان) (٣٧)
و بعزتم سوگند اگر بپرسى از ايشان كيست كه آفريد آسمانها و زمين را بيگمان خواهند گفت خدا بگو آيا مى‌بينيد آن معبودان را كه مى‌خوانيد (و مى‌پرستيد) جز خدا اگر خواهد به من خدا رنجى (بيمارى و سختى) آيا هستند بتان دفع كننده رنج او را يا بخواهد خدا به من رحمتى آيا هستند آن بتان باز دارنده رحمت خداى را بگو بس است مرا خداى تنها بر او توكل مى‌كنند توكل كنندگان (٣٨)
بگو اى گروه من عمل كنيد بر توانائى خويش بيگمان من نيز عمل كننده‌ام (بر توانائى خود) بزودى مى‌دانيد (٣٩)
مى‌دانيد كيست كه بيايد بدو (در دنيا) عذابى كه خوارش سازد يا فرود آيد بر او عذابى كه هميشگى است (٤٠)