نمى گويم (در باره تو) مگر رسانيده‌اند بتو برخى از خدايان ما بدى (جنون) هود گفت گواه مى‌گيرم خدا را و شما نيز گواه باشيد كه من بيزارم از آنچه شريك مى‌سازيد (در پرستش) (٥٤)
بجز خدا پس حيله كنيد (در رسانيدن زيان) بمن و مرا مهلت مدهيد (٥٥)
البته من توكل كردم بر خدا كه پروردگار من و پروردگار شماست نيست هيچ جنبنده‌اى مگر او فرا گيرنده است موى پيشانى او را زيرا پروردگار من بر راهى (بر حق) است (٥٦)
و اگر (از راه حق) برگرديد حقا كه رسانيدم به شما اندرزهائى كه فرستاده شده‌ام به (ابلاغ) آن به سوى شما و جانشين (شما) گرداند پروردگار من گروهى را غير از شما و زيان نتوانيد رسانيد بخدا چيزى زيرا پروردگار من بر هر چيزى نگهبانست (٥٧)
و آنگاه كه بيامد فرمان ما (بعذابشان) برهانيديم هود و آنان را كه ايمان آورده بودند باو به بخشايشى از ما و برهانيديم ايشان را از عذابى سخت (٥٨)
و اين (آثار قبيله) عاد است كه انكار كردند آيه‌هاى پروردگارشان را و نافرمانى كردند فرستادگان او را و پيروى كردند فرمان هر سركشى ستيزه كار را (٥٩)
و از پى ايشانست در اين دنيا دورى از رحمت (خدا) و روز رستاخيز نيز بدانيد كه قوم عاد نگرويدند به پروردگار خويش بدانيد كه دورى از رحمت براى عاديان است كه قوم هوداند (٦٠)
و بسوى قبيله ثمود برادرشان صالح را (فرستاديم) وى گفت اى گروه من بپرستيد خدا را نيست شما را هيچ معبود بسزائى جز او او بيافريد شما را از زمين و زندگانى بخشيد شما را در زمين پس آمرزش بخواهيد از او و باز گرديد به سوى او زيرا پروردگار من نزديك و اجابت كننده است (٦١)
گفتند اى صالح حقا كه بودى در ميان ما مايه اميد پيش از اين (دعوت) آيا بازمى‌دارى ما را از آنكه مى‌پرستيم آنچه را كه مى‌پرستيدند پدرانمان و البته ما سخت در ترديديم از آنچه مى‌خوانى ما را به سويش ترديدى كه مضطرب سازنده است (٦٢)