(بياد آر) زمانى را كه گرفت خدا پيمان از آنانكه بديشان داده‌اند كتاب كه البته بيان كنيد كتاب را (كه در شأن محمد است) براى مردم و پنهان نداريد آن كتاب را پس پشت سر افكندند آن كتاب را و فروختند آن را به بهاى اندك (و آن تحفه‌ها بود كه هر ساله عوام به آنها مى‌دادند) پس چه بد است آن چيزى كه خريدند (١٨٧)
مپندار آنان را كه شادى مى‌كنند به آنچه كردند (از نفاق و كتمان اوصاف پيغمبر اسلام) و دوست مى‌دارند كه ستايش شوند بدانچه نكردند (از وفا به پيمان) مپندارشان كه نجات يابند از شكنجه و براى ايشان عذابى دردناك است (١٨٨)
و تنها از آن خداست پادشاهى همه آسمانها و زمين و خداوند بر همه چيز تواناست (١٨٩)
البته در آفرينش آسمانها و زمين (و آنچه در آنهاست) و در آمد و شد شب و روز نشانه هائى است (بر قدرت خدا) براى خردمندان (١٩٠)
آنانند كه (از روى خلوص) ياد مى‌كنند خداى را ايستاده و نشسته و به پهلو آرميده (در تمام حالات خود بياد آفريدگار مى‌باشند) و انديشه مى‌كنند در آفرينش آسمانها و زمين پروردگارا نيافريده‌اى اين مخلوق بديع را بيهوده منزهى تو (از آنكه چيزى را بيهوده پديد آورى) پس نگاهدار ما را از آتش دوزخ (١٩١)
پروردگارا بيگمان هر كه را در آرى به آتش قطعا خوار گردانيدى او را و نيست براى ستمكاران هيچ ياورى (١٩٢)
پروردگارا بى‌ترديد شنيديم ندا كننده‌اى را (كه آن رسول تست) ندا مى‌كرد (مردم را) به سوى ايمان به اين كه ايمان بياوريد به پروردگارتان پس ايمان آورديم پروردگارا بيامرز براى ما گناهانمان را و بپوشان از ما بديهاى ما را و بميران ما را با نيكوكاران (با ايشان محشورمان كن) (١٩٣)
پروردگارا و عطا كن بما آنچه وعده كرده‌اى بر زبان فرستادگانت و خوار مگردان ما را در روز رستاخيز زيرا تو خلاف نكنى وعده خود را (١٩٤)