بعزتم سوگند كه بشنيد خدا گفتار كسانى را كه گفتند خدا نيازمند است (زيرا از ما قرض مى‌خواهد) و ما (بى‌نياز و) توانگرانيم بزودى بنويسيم (و در نامه اعمالشان ثبت كنيم) آنچه را گفتند و نيز كشتن (پيشينيان) ايشان پيمبران را بناروا و خواهيم گفت بچشيد عذاب سوزنده را (١٨١)
اين (چنين عذابى شما را) به سبب آن كارهائى است كه از پيش فرستاده دستهاى شما و آنكه خدا نيست ستمكار بر بندگان (١٨٢)
(و ديگر خدا شنيد گفتار) آنان را كه گفتند البته خدا عهد كرده با ما (ما را امر كرده) كه ايمان نياريم (و تصديق نكنيم) فرستاده‌اى را تا آنكه بيارد براى ما قربانى كه بسوزاند آن را آتش (اى پيامبر) بگو بحقيقت آمد بسوى (پيشينيان) شما فرستادگانى پيش از من (چون زكريا و يحيى و ديگر پيمبران) با معجزه‌هاى روشن و بقربانى كه شما گفتيد پس چرا كشتيد آنان را اگر هستيد شما راستگويان (١٨٣)
(اى پيامبر) اگر دروغگو شمردند ترا (غمگين مباش) بطور قطع تكذيب شده‌اند فرستادگانى پيش از تو كه آورده بودند معجزه‌هاى روشن و زبورها (: كتابهائى كه مشتمل بر موعظه و حكمت بود) و كتاب روشن كننده (حلال و حرام) (١٨٤)
هر نفسى چشنده مرگست و بى‌گفتگو بطور تمام خواهيد گرفت مزدهاى (كردار نيك و زشت) خود را روز رستاخيز پس هر كه دور كرده شود از آتش دوزخ و در آورده شود ببهشت پس قطعا رستگار شد (و بمراد رسيد) و نيست زندگانى اين جهان جز كالاى فريبنده (و برخوردارى ناپايدار) (١٨٥)
بخدا سوگند آزمايش خواهيد شد در مالهايتان (بنقصان و تلف) و جانهايتان (بكشته شدن و بيماريها) و قطعا خواهيد شنيد از كسانى كه بديشان داده‌اند كتاب پيش از شما (يهود و ترسا) و نيز از آنانى كه شرك آورده‌اند (چون كفار قريش) رنج بسيار (چون طعن در دين) و اگر (بر رنج و آزار ايشان) شكيبائى كنيد و (از نافرمانى خدا) بپرهيزيد البته اين استقامت در كارهاست (١٨٦)