و بعزتم سوگند كه اگر بميريد يا كشته شويد بسوى خدا محشور خواهيد شد (نيكوكاران را پاداش و بدكاران را كيفر مى‌دهد) (١٥٨)
و براى بخشايشى كه از جانب خدا بتو رسيد نرم گشتى براى گريختگان (روز احد) و اگر بودى خشن و سخت دل بى‌گمان يارانت پراكنده مى‌شدند از گرد تو پس درگذر از ايشان (از تقصيرى كه كرده‌اند) و آمرزش خواه براى ايشان و مشورت نما با ايشان در كارها و آنگه كه آهنگ كارى كنى پس توكل كن بر خدا زيرا خدا دوست مى‌دارد توكل كنندگان را (١٥٩)
اگر يارى كرد شما را خداوند (چنانچه در جنگ بدر كرد) پس هيچ كس بر شما چيره نگردد و اگر واگذارد شما را (با دشمنانتان) كيست آنكه يارى دهد شما را از پس فرو گذاشتن او و تنها بر خدا بايد توكل كنند مؤمنان (١٦٠)
و نسزد هيچ پيغمبرى را آنكه (در غنائم جنگى) خيانت كند (چه نبوت با خيانت جمع نشود) و هر كه خيانت كند مى‌آيد به آنچه خيانت كرده روز رستخيز پس تمام داده مى‌شود بهر كس جزاى آنچه فراهم آورده (از نيك و بد) و ايشان ستم نمى‌بينند (١٦١)
آيا كسى كه پيروى كند خوشنودى خداى را همچون كسيست كه باز گردد بخشمى از خدا (بواسطه خيانت) و جايگاهش دوزخ است و بد بازگشتگاهى است دوزخ (١٦٢)
آنان (بر حسب مراتب ايمان و كفر) داراى درجاتند نزد خدا و خدا بيناست به آنچه مى‌كنند (١٦٣)
بعزتم سوگند كه منت نهاد خدا (انعام فرمود) بر مؤمنان آنگه كه برانگيخت در ميان ايشان فرستاده‌اى از جنس خودشان كه مى‌خواند بر ايشان آيه‌هاى او را و پاك مى‌گرداند ايشان را (از آلودگيها) و تعليمشان دهد قرآن و حكمت را (شناسائى دين و احكام و معارف) و البته بودند ايشان پيش از آمدن پيغمبر در گمراهى هويدا (١٦٤)
آيا نبود آنگاه كه (از مشركان) رسيد به شما صدمه‌اى در حاليكه رسانيده بوديد (بديشان) دو برابر آنرا گفتيد از كجا اين بما رسيد بگو آن (چه به شما رسيد از كشته شدن هفتاد تن از مسلمانان و هزيمت) از ناحيه خود شماست البته خدا بر همه چيز تواناست (١٦٥)