و بشتابيد بسوى (اعمالى كه وسيله) آمرزش از جانب پروردگارتان است و بهشتى كه پهناى آن (يا وسعتش) مانند آسمانها و زمين است آماده شده براى پرهيزكاران (١٣٣)
آنانكه انفاق مى‌كنند به هنگام توانگرى و تهيدستى (يا در حال شادى و غمناكى) و آن پرهيزكارانى كه فرو برندگانند خشم خويشتن را و گذشت كنندگانند از (بديهاى) مردم و خداوند دوست مى‌دارد نيكوكاران را (١٣٤)
(بهشت آماده شده) براى آنانكه هرگاه بكنند كار ناشايسته را يا ستم كنند بر خويشتن ياد كنند خداى را پس آمرزش خواهند (از خدا) براى گناهان خويش و كيست كه بيامرزد گناهان را جز خداى و اصرار ننمايند بر آنچه كه كرده‌اند (از گناهان) در حاليكه (بدى گناه را) مى‌دانند (١٣٥)
آن گروه پاداششان آمرزشى است از نزد پروردگارشان و بوستانهائى كه روانست از زير (قصرها و درختان) آن نهرهاى آب در حالى كه هميشه مى‌مانند در آن و نيكوست پاداش عمل كنندگان (١٣٦)
البته گذشته پيش از شما واقعه‌هاى بسيار (از غم و شادى) پس بگرديد در زمين و بنگريد (بنظر عبرت كه به سبب نافرمانى) چگونه بوده است سر انجام كار تكذيب كنندگان (١٣٧)
اين قرآن بيانى است براى مردم و راهنما و پندى است براى پرهيزكاران (١٣٨)
و (براى آسيبى كه از جنگ احد به شما رسيد) سستى مكنيد و (از پيشامدها و سختى‌هاى آن) محزون نشويد و شما برتريد (از نظر مرتبت از ديگران) اگر هستيد گروندگان (١٣٩)
اگر رسيد به شما (در غزوه احد) جراحتى (و گزندى) حقا رسيده به آن گروه نيز (در روز بدر جراحتى) مانندش و اين روزگار كه (روزى به پيروزى و روزى به هزيمت مى‌گذرد) مى‌گردانيم آن را ميان مردم (تا پند گيرند) و تا معلوم كند خدا آنان را كه گرويده‌اند (ايمانشان را آشكار سازد) و تا بگيرد از شما گواهان (يكديگر كه در معركه نبرد كدام جان نثار كرده و كدام رو به فرار نهاده) و خدا دوست نمى‌دارد ستمكاران را (١٤٠)