(بياد آر) زمانى را كه قصد كردند دو گروه از شما (بنو حارث و بنو سلمه) كه ستمى كنند (و بگريزند) در حاليكه خدا يار آن دو بود و تنها بر خدا بايد توكل كنند مؤمنان (١٢٢)
و بعزتم سوگند يارى كرد شما را خدا در جنگ بدر در حاليكه شما خوار (در مقابل دشمن ناتوان) بوديد پس بترسيد از خدا تا آنكه شما بسپاسگزارى قيام نمائيد (روز بدر يارى‌تان كرد) (١٢٣)
آنگه كه مى‌گفتى بمؤمنان آيا كفايت‌تان نمى‌كنيد آن كه كمك كند شما را پروردگارتان به سه هزار فرشته‌اى كه نازل مى‌شوند (از آسمان) (١٢٤)
آرى (مددكارى مى‌كند) اگر (در جنگ بدر و سختى‌ها) شكيبا باشيد و (از نافرمانى) بپرهيزيد و مشركان بيايند بسويتان همين ساعت (و بر شما بتازند) كمك مى‌كند شما را پروردگارتان به پنج هزار از فرشتگان نشان گذار (١٢٥)
و قرار نداد آن (وعده يارى و امداد) را خدا مگر مژدگانى براى (نصرت و پيروزى) شما و تا مطمئن گردد دلهاى شما بوعده يارى و نيست يارى دادن مگر از نزد خداى غالب درست كردار (١٢٦)
(خدا پيروآتان كرد) تا ببرد (يا در هم شكند) گروهى از آنانكه كافر شدند يا خوارشان كند پس برگردند در حاليكه بى‌بهره باشند (١٢٧)
و نيست ترا از اين كار (استيصال مشركان) اختيارى يا خدا توبه ايشان را مى‌پذيرد يا عذابشان مى‌كند (اگر توبه نكنند) زيرا ايشان (در اثر اختيار كفر) ستمكارند (١٢٨)
و تنها از آن خداست آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است مى‌آمرزد هر كه را خواهد و عذاب مى‌كند هر كه را خواهد و خدا بس آمرزنده و مهربانست (١٢٩)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد زنهار مخوريد مال ربا را با سود چند برابر و بترسيد از خداى (در آنچه نهى كرده است) تا آنكه شما رستگار گرديد (١٣٠)
و بترسيد از (عملى كه برساند شما را به) آتشى كه آماده شده است براى ناگرويدگان (١٣١)
و فرمان بريد خداى را (در آنچه حكم كند) و رسول را (در آنچه فرمايد) تا آنكه شما را رحمت كنند (و در عذاب نيفتيد). (١٣٢)