در حالى كه بر سريرها نشسته (بديشان) مى‌نگرند (٣٥)
حقا كه كيفر داده شدند كافران به آن اعمالى كه پيوسته مى‌كردند (٣٦)
٨٤- سورة الانشقاق‌
بنام خداى بخشاينده مهربان‌
آنگاه كه آسمان شكافته شود (١)
و فرمان برد پروردگار خود را و سزاوار است (كه فرمان برد) (٢)
و آنگه كه زمين كشيده شود (٣)
و بيرون افكند آنچه را كه در درون آنست و (از همه) تهى گردد (٤)
و فرمان برد زمين (فرمان) پروردگارش را و سزاوار شده (٥)
اى آدمى البته تو كننده‌اى كارى را برنج تا برسانى آنرا به سوى پروردگارت پس ملاقات كننده‌اى آنرا (٦)
و اما آنكه داده شود نامه (اعمال) او بدست راستش (٧)
بزودى حساب (اعمال او) كرده شود حسابى آسان (٨)
و باز گردد به سوى كسانش شادمان (٩)
و اما آنكه داده شود نامه (كردار) او از پشت او (بدست چپش) (١٠)
بزودى بخواهد هلاكت خود را (١١)
و در آيد به آتش افروخته (١٢)
زيرا او بود در ميان كسان خود (بمال و جاه) شادمان (١٣)
البته او همى‌پنداشت آنكه هرگز باز نمى‌گردد (١٤)
(بخداى) آرى (او را بازگشتى است) (١٥)
سوگند ياد مى‌كنم بسرخى كه هنگام مغرب در افق ديده مى‌شود (١٦)
و سوگند بشب و آنچه شب گرد آورد (١٧)
سوگند بماه آنگه كه كامل شود (١٨)
قطعا اى محمد (ص) بالا مى‌روى آسمانى از پس آسمانى (بوقت معراج) (١٩)
چه شده مشركان قريش را كه ايمان نمى‌آورند (به پيامبر و قرآن) (٢٠)
و چون خوانده مى‌شود برايشان قرآن سجده نمى‌كنند (٢١)
بلكه آنانكه كافر شدند (قرآن را) دروغ مى‌دارند (٢٢)
و خدا داناتر است به نفاق و شرك كه در دل خود نگاه مى‌دارند (٢٣)
و بشارتشان ده بعذابى دردناك (٢٤)
ليكن آنانكه گرويده‌اند و كرده‌اند كارهاى ستوده براى ايشان پاداشى تمام نشدنى (يا بدون منت) (٢٥)