البته اين (مطالبى كه در باره عيسى بتو وحى كرديم) از خبرهاى راست و درست است و نيست هيچ معبود بسزائى جز خدا و البته تنها خدا غالب و درست كردار است (٦٢)
پس اگر ترسايان (از اقرار بيكتائى خدا) روى گرداندند بيگمان خدا داناست به تبهكاران (٦٣)
بگو اى اهل كتاب بسوى سخنى راست (كلمه توحيد) كه مساوى است ميان ما و شما (اجتماع كنيم و آن كلمه) اينكه نپرستيم مگر خداى را و شريك قرار ندهيم با خدا چيزى را و نگيريد برخى از ما برخى را بخدائى بجز خداى پس اگر اهل كتاب (از كلمه حق) روى گرداندند (اى مسلمانان) بگوئيد گواه باشيد به آن كه ما مسلمانيم (نه شما) (٦٤)
اى اهل كتاب چرا مجادله مى‌كنيد در باره (دين) ابراهيم (او را يهود و ترسا مى‌خوانيد) و حال آنكه فرستاده نشد تورات و انجيل مگر بعد از زمان ابراهيم آيا (سخن خود را) تعقل نمى‌كنيد (٦٥)
هان شما اهل كتاب آن گروهى هستيد كه با يكديگر خصومت كرديد در باره آن مطالبى كه شما را به آن دانشى هست پس چرا مجادله مى‌كنيد در باره چيزى كه نيست شما را به آن دانشى و خدا (ى اين ابراهيم) مى‌داند و شما نمى‌دانيد (٦٦)
نبود ابراهيم يهودى و نه ترسا (چنانكه يهود و نصارا هر يك مدئى بودند كه ابراهيم بر دين ايشانست) و لكن از همه كيشها بدين حق گرائيد و بر دين اسلام استوار بود و نبود او از مشركان (مانند عربهاى زمان جاهليت) (٦٧)
البته سزاوارترين مردم به آئين ابراهيم آنانند كه (در خدا پرستى) پيروى كردند او را و نيز اين پيغمبر (خاتم) است و آنانكه (به آئين اين پيغمبر) ايمان آورده‌اند و خدا دوست مؤمنان است (٦٨)
دوست دارند (و آرزو مى‌برند) گروهى از اهل كتاب اينكه گمراه گردانند شما را (از حق بسوى باطل) و حال آنكه ايشان گمراه نسازند مگر خويشتن را و نمى‌دانند (كه زيان اين كار به خودشان برمى‌گردد) (٦٩)
اى اهل كتاب چرا كافر مى‌شويد به آيه‌هاى خدا (چرا علامتهاى نبوت را كه در كتاب آسمانى بيان كرديم انكار مى‌كنيد) و حال آنكه خودتان گواهى مى‌دهيد. (٧٠)