٧٢- سورة الجن‌
بنام خداى بخشاينده مهربان‌
بگو وحى شد به من آنكه شنيدند (قرآن را در وادى مجنه) گروهى از پريان پس گفتند البته ما شنيديم قرآنى شگفت آور را (١)
كه رهبرى مى‌كند بصلاح دين و دنيا پس گرويديم به آن و هرگز شريك نسازيم به پروردگار خود كسى را (٢)
و آنكه برتر است جلال پروردگار ما (از همنشينى مخلوقات) نگرفت همسرى و نه فرزندى را (٣)
و آنكه پيوسته مى‌گفت كم خرد ما (ابليس) بر خدا سخن دروغ (و ناروا) (٤)
و ما پنداشتيم آنكه هرگز نگوئيد آدميان و پريان بر خداى دروغى را (٥)
و آنكه بودند مردانى از آدميان كه پناه مى‌بردند به مردانى از پريان پس افزودند پريان براى آدميان گناه را (٦)
و آنكه كفار آدميان پنداشتند همانگونه كه شما پريان پنداشتيد آنكه هرگز برنيانگيزاند خدا كسى را (٧)
و آنكه مى‌سوديم آسمان را پس يافتيمش پر شده از پاسبانى (فرشتگانى) نيرومند و ستارگان آتش فشان (٨)
و آنكه ما بوديم مى‌نشستيم از اطراف آسمان در نشستنگاه‌هائى براى شنيدن (خبرهاى آسمانى) و هر كه طلب شنيدن كند اكنون بيابد براى خود شهابى را در كمين (٩)
و آنكه ما نمى‌دانيم آيا بدى خواسته شده براى كسانى كه در زمين‌اند يا خواسته است بديشان پروردگارشان خوبى را (١٠)
و آنكه برخى از ما نيكوكارند و برخى از ما (در رتبه) فروترند از نيكوكاران ما هستيم داراى طريقها (و مذهبهاى) گوناگون (١١)
و آنكه دانستيم به آنكه هرگز عاجز نتوانيم كرد خدا را در زمين و هرگز عاجز نتوانيم كرد او را در حاليكه گريزان باشيم (١٢)
و آندم كه ما شنيديم قرآن را ايمان آورديم به آن پس هر كه ايمان آورد به پروردگار خود او نترسد از كاهش پاداش كردار خود و نه از رسيدن ستمى بدو (١٣)