بنشانيد زنان مطلقه را (براى عده داشتن) آنجا كه خود نشستيد بقدر توانائى خود و زيان نرسانيد بايشان براى آنكه تنگ گيريد (در نفقه و سكنى) بر ايشان و اگر باشند طلاق داده شدگان باردار پس نفقه كنيد بر ايشان تا آنكه بنهند بار خود را و اگر شير دهند زنان مطلقه (فرزندان را) براى شما پس بدهيد بايشان مزدهاى ايشان را و فرمان ببريد يكديگر را (در باره فرزندان) به نيكوئى و اگر (در شير دادن و اجرت) سختگيرى كنيد شير دهد (فرزند را) براى پدر شير دهنده ديگر (٦)
و بايد نفقه دهد توانگر بقدر توانائى خود و هر كه تنگ شده بر او روزى او بايد نفقه دهد (مطلقه را كه فرزندش را شير مى‌دهد) از آنچه داده خدا باو تكليف نكند خدا كسى را مگر به آنچه داد باو (از قدرت) بزودى قرار دهد خدا از پس دشوارى آسانى را (٧)
و چه بسيار از اهل دهكده‌ها كه سركشى كردند از فرمان پروردگار خويش و فرستادگان وى پس حساب خواهيم كرد ايشان را حسابى سخت و شكنجه مى‌دهيم ايشان را شكنجه‌اى غير معهود (عذاب استيصال) (٨)
پس اهل آن دهكده‌ها چشيدند عقوبت كار خود را و بود سر انجام كار ايشان زيانكارى (٩)
آماده كرده است خدا براى ايشان عذابى سخت پس بپرهيزيد از (موجبات عذاب) خدا اى خردمندان (صاحبان خرد) آنانند كه گرويدند حقا فرستاد خدا بسويتان ذكرى (محمد (ص)) را (١٠)
فرستاده‌اى كه پيوسته مى‌خواند بر شما آيه‌هاى خدا را در حاليكه بيان كننده (احكام) است تا بيرون آرد آنان را كه گرويده‌اند و كردند كارهاى شايسته از تاريكيها (شبهات) بسوى روشنى (هدايت) و هر كه بگرود بخدا و بكند كار شايسته درآورد خدا او را در بوستانهائى كه مى‌رود از زير (درختان) آن جويهاى آب جاويد باشند در آن هميشه حقا نيكو كرد خداى براى مؤمن روزى را (١١)
خداست آنكه آفريد هفت آسمان را و از زمين مانند آسمانها را فرود مى‌آيد فرمان الهى ميان آسمانها و زمين‌ها تا بدانيد آنكه خدا بر همه چيز تواناست و آنكه خدا احاطه كرده است به همه چيز از نظر دانش (١٢)