اى آنانكه ايمان آورده‌ايد هرگاه خواهيد كه راز گوئيد با پيغمبر پيش فرستيد (بدهيد) پيش از راز گفتن خويش صدقه‌اى (بمستحقان) اين صدقه دادن بهتر است براى شما و پاكيزه‌تر است و اگر نيابيد (چيزى كه صدقه دهيد) البته خدا آمرزنده و مهربان است (١٢)
آيا (از تهيدستى) ترسيديد از آنكه پيش بدهيد پيش از راز گفتنتان صدقه‌هائى و چون (اين كار را) نكرديد و بازگشت خدا بر شما برحمت پس بپاى داريد نماز را و بپردازيد زكات را و فرمان بريد خداى و فرستاده وى را و خداى آگاهست به آنچه مى‌كنيد (١٣)
آيا ننگريستى بسوى آنان (منافقان) كه دوست گرفتند گروهى را كه خشم گرفته خداى بر ايشان (يهود) نيستند منافقان از شما (كه مؤمنانيد) و نه از يهودان و منافقان سوگند ياد مى‌كنند بر سخنان دروغ و حال آنكه خود مى‌دانند (كه دروغ مى‌گويند) (١٤)
آماده كرده است خدا براى ايشان عذابى سخت زيرا ايشان بد است كارهائى كه پيوسته مى‌كردند (١٥)
منافقان بگرفتند سوگندهاى خود را سپرى (كه مال و جان خود را حفظ كنند) و باز داشتند (مردم را) از راه خدا و ايشان را عذابى خوار كننده است (١٦)
هرگز دفع نكند از منافقان اموالشان و نه فرزندانشان از (عذاب) خدا چيزى را آن گروه منافقان ملازم دوزخند ايشان در آنجا هميشه مى‌مانند (١٧)
(ياد كن) روزى را كه برانگيزاند همه منافقان را خدا (از گورها) پس سوگند ياد كنند براى خدا همانگونه كه سوگند ياد مى‌كنند (در دنيا) براى شما و مى‌پندارند كه ايشان بر چيزى هستند بدانيد كه بيگمان تنها ايشان دروغگويانند (١٨)
چيره شد بر ايشان ديو سركش و از ياد ايشان ببرد ياد كردن خدا را آن گروه سپاه شيطانند بدانيد كه بيگمان تنها سپاه ابليس زيانكارند (كه نعيم ابدى را از دست دادند و در عذاب هميشگى افتادند) (١٩)
زيرا آنانكه مخالفت مى‌كنند با خدا و رسولش آن گروه در زمره خوارترين (خلق خدا) اند (٢٠)
نوشته است (حكم كرده) خدا كه البته پيروز مى‌شوم من و فرستادگانم زيرا خدا توانا و غالب است (٢١)