(بياد آور) روزى كه بيابد هر كسى آنچه كرده از نيكوئى حاضر شده (در نامه اعمال يا بصور مثاليه) و نيز آنچه كرده از بدى در حاليكه دوست دارد كه ميان او و كار بدش زمانى دراز فاصله باشد و مى‌ترساند شما را خداى از خشم خود و خدا مهربانست نسبت به بندگانش (٣٠)
(اى پيامبر) بگو (به مشركان) اگر هستند (راستگو) كه دوست مى‌داريد خدا را پس پيروى كنيد از (شريعت) من تا دوست بدارد خدا شما را و خدا بيامرزد گناهانتان را و خدا آمرزگار و مهربانست (٣١)
(و نيز اى پيامبر) بگو فرمان بريد خدا و فرستاده او را پس اگر (از اطاعت خدا و پيامبر) برگشتند بيگمان خدا كافران را دوست نمى‌دارد (٣٢)
البته خدا برگزيد آدم (كه أبو البشر است) و نوح و آل ابراهيم (حضرت محمد و خاندانش هم از آل ابراهيم‌اند) و آل عمران (مريم و عيسى) را بر جهانيان (٣٣)
در حاليكه ايشان فرزندانى‌اند كه برخى از از ايشان از برخى ديگر بوجود آمده‌اند و خدا شنوا و داناست (٣٤)
(بياد آور) زمانى را كه گفت همسر عمران پروردگارا براستى كه من نذر كردم براى تو فرزندى كه در رحم دارم در حالى كه او (براى خدمت بيت المقدس از هر كار و قيدى) آزاد باشد پس بپذير از من كه تو خود شنواى دانائى (٣٥)
پس آنگه كه بنهاد بار خود را (مريم را بزاد) گفت پروردگارا البته من بنهادم آن بار را دختر و خدا داناتر است به آنچه همسر عمران بنهاد و نيست آن پسر (كه همسر عمران آرزو داشت) مانند اين دختر (كه مادر عيسى است) و من نام نهاده‌ام او را مريم و البته در پناه تو آوردم او را و فرزندانش را از (وسوسه) شيطان رانده شده (٣٦)
پس پسنديد مريم را پروردگارش پسنديدنى نيكو (وى را برگزيد براى خدمت خانه) و نشو و نما داد مريم را نشو و نماى نيكو و خدا كفيل مريم قرار داد زكريا را (او را به زكريا سپرد) هرگاه در آمدى بر مريم زكريا به (محراب و) غرفه‌اى كه مردم در آنجا عبادت مى‌كرد مى‌يافت نزد او خوراكى (ميوه تابستانى در فصل زمستان و بالعكس) گفت اى مريم از كجاست ترا اين ميوه وى گفت اين خوراكى از نزد خداست البته خدا روزى مى‌دهد هر كه را مى‌خواهد بى‌شمار (زكريا آن رزق را در نزد مريم از كرامات ميدانست) (٣٧)