شناخته مى‌شوند گنهكاران بعلامتشان كه در چهره‌هاشان آشكار است پس گرفته شوند بموهاى پيشانى و قدمها (٤١)
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد (٤٢)
(و ايشان را گويند) اين آن دوزخى است كه تكذيب مى‌كردند آن را بدكاران (٤٣)
دوزخيان مى‌گردند ميان دوزخ و ميان آب گرم كه گرمى آن به نهايت رسيده (٤٤)
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد (٤٥)
و براى كسى كه بترسد از ايستادن در پيشگاه پروردگار خود (براى حساب) دو بوستان است (٤٦)
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد (٤٧)
(آندو بوستان) داراى شاخه‌ها (يا داراى انواع ميوه‌ها) اند (٤٨)
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد (٤٩)
در آن دو بوستان دو چشمه است كه روانند (٥٠)
پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد (٥١)
در آن دو بوستان از هر ميوه‌اى دو صنف است (٥٢)
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد (٥٣)
در حاليكه بهشتيان تكيه كننده‌اند بر فرشهائى كه آسترهاى آنها از ديباست و ميوه درختان آن دو بوستان نزديك است (٥٤)
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد (٥٥)
در قصرهاى آن دو بوستان حوران كوتاه چشم‌اند (كه ديده از هر مرد بر بسته‌اند) دست بايشان دراز نكرده هيچ آدمى پيش از ازدواج ايشان و نه پرى (٥٦)
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد (٥٧)
گويا آن حوران (در سرخى مخلوق) از ياقوت و (در درخشندگى) مرواريدند (٥٨)
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان تكذيب مى‌كنيد (٥٩)
نيست پاداش نيكى كردن (در دنيا) مگر نيكى كردن (به نكوكار در آخرت) (٦٠)
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد (٦١)
و فروتر از آن دو بوستان، دو بوستان ديگر است (٦٢)
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد (٦٣)
آن دو بوستان در نهايت سبزى رنگش بسياهى زند (٦٤)
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد (٦٥)
در آن دو بوستان دو چشمه جوشنده است (٦٦)
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد (٦٧)