آيا ننگريستى سوى آنان كه داده شد بديشان بهره‌اى از كتاب (تورات) در آن حال كه خوانده مى‌شدند به كتاب خدا (تورات) كننده است (٢٣)
تا حكم كند ميان ايشان (در باره نبوت محمد (ص) و در باره سنگسار كردن زناكار) سپس روى مى‌گردانند گروهى از ايشان در آن حال كه (از حكم آسمانى) اعراض اين اعراض بواسطه اين است كه ايشان گفتند هرگز نخواهد رسيد به ما آتش دوزخ مگر چند روزى شمرده شده و فريبشان داد در دينشان آن دروغهائى پيوسته مى‌بافتند (٢٤)
پس چگونه (باشد حال ايشان) آن هنگام كه گرد آوريم ايشان را براى (حساب) روزى كه نيست هيچ ترديدى در وقوع آن و داده شود بهر كس تمام جزاى آنچه فراهم آورده در حاليكه ستمديده نشوند (٢٥)
(اى پيامبر) بگو بار خدايا اى دارنده پادشاهى مى‌دهى پادشاهى را (بر طبق مصلحت) بهر كس كه مى‌خواهى و مى‌ستانى پادشاهى را از هر كس كه مى‌خواهى و ارجمند مى‌سازى (به ايمان) هر كه را بخواهى و خوار مى‌گردانى (بكفر) هر كه را مى‌خواهى تنها بدست تست همه نيكوئيها زيرا تو بر هر چيزى (از عزيز ساختن مؤمنان و خوار نمودن كافران) (٢٦)
توانائى در مى‌آورى شب را در روز و در مى‌آورى روز را در شب و بيرون مى‌آورى زنده را از مرده و بيرون مى‌آورى مرده را از زنده (خارج مى‌كنى مؤمن را از صلب كافر و بالعكس) و روزى مى‌دهى هر كه را بخواهى (بر طبق مصلحت) بى‌شمار (٢٧)
و بايد كه نگيرند مؤمنان (كه دوستانند) كافران را (كه دشمنانند) دوست (و متولى كارهاى خود) بجز مؤمنان و هر كه بكند اين كار را (كافر را دوست خود گيرد) پس نيست آن كس از (حزب) خدا در چيزى (و از دوستى خدا بهره‌اى ندارد) مگر آنكه بترسيد (از آسيب) كافران ترسيدنى و بر حذر مى‌دارد شما را خدا (در ارتكاب گناهان) از خشم خود و به سوى خداست بازگشت همه (٢٨)
(اى پيامبر) بگو اگر پنهان داريد آنچه در دلهاى شما است (از دوستى با كافران) يا آشكار كنيد آن را مى‌داند آن را خدا و مى‌داند آنچه را در آسمانهاست (از انواع علويات) و هر چه در زمين است (از انواع سفليات) و خدا (كه علم او بدين همه محيط است) بر هر چيزى توانا است (٢٩)