و آنكه خدا آفريد دو صنف نر و ماده را از آب منى (٤٥)
(كه از نر و ماده است) آنگه كه ريخته شود (در رحم) (٤٦)
و آنگه بعهده خداست آفريدن ديگر را (كه برانگيختن در رستاخيز است) (٤٧)
و آنكه او خود توانگر كند (بمال نقد) و سرمايه دهد (٤٨)
و آنكه او پروردگار ستاره شعرى است (٤٩)
و آنكه او نابود كرد عاد نخستين (امت هود) را (٥٠)
و قوم ثمود (امت صالح) را و باقى نگذاشت (از آنان كسى را) (٥١)
و قوم نوح را پيش از عاد و ثمود زيرا تنها ايشان (از قوم عاد و ثمود) ستمكارتر و سركش تر بودند (٥٢)
و دهكده‌هاى قوم لوط را فرو افكند (زير و زبر كرد) (٥٣)
و پوشانيد آن دهكده‌ها را آنچه پوشانيد (٥٤)
پس به كدام نعمتهاى پروردگار خود ترديد مى‌كنى (٥٥)
اين پيمبر بيم كننده‌اى است از جنس بيم كنندگان نخستين (٥٦)
نزديك شد رستاخيز نيست آن رستاخيز را (٥٧)
جز خدا آشكار كننده (شدائد آنرا جز خدا هيچ كس رد كننده نيست) (٥٨)
آيا از اين داستان (كه ذكرش برفت) شگفت مى‌داريد (٥٩)
و مى‌خنديد و (از بيم تهديدى كه در آنست) گريه نمى‌كنيد (٦٠)
و شما سرگرم و بى‌خبر (يا تكبر كننده) ايد (٦١)
پس سجده كنيد براى خدا و بپرستيد او را (٦٢)
٥٤- سورة القمر
بنام خداى بخشاينده مهربان‌
نزديك شد رستاخيز و شكافته شد ماه (مراد شق القمر در مكه است قبل از هجرت) (١)
و اگر كافران به بينند هر نشانه‌اى اعراض مى‌كنند و مى‌گويند اين جادوئى است دائم (٢)
(و پيغمبر و معجزات را) تكذيب كردند و پيروى كردند آرزوهاى خود را و هر كارى قرار گيرنده است بجاى خود (٣)
و بعزتم سوگند كه البته آمد بسوى اهل مكه از خبرهاى پيشينيان چيزهائى كه در آن بازداشتن (از گناهان) بود (٤)
(آن خبرها) حكمتى تمام بود پس سود نرساند (ايشان را) ترسانيدن (٥)
پس روى بگردان از ايشان (ياد كن) روزى را كه بخواند خواننده (خلايق را) به چيزى ناپسند (٦)