البته آنانكه ايمان نمى‌آورند به سراى آخرت نام مى‌نهند فرشتگان را بنام آنان (مى‌گويند فرشتگان دختران خدايند) (٢٧)
و نيست ايشان را به آن (چه مى‌گويند) هيچ دانشى و ايشان پيروى نمى‌كنند مگر گمان را بى‌ترديد گمان بى‌نياز نمى‌كند از علم چيزى را (و ظن در معرفت حقايق هيچ بكار نيايد) (٢٨)
و روى گردان از آن كس كه روى مى‌گرداند از ياد ما و نمى‌خواهد مگر زندگانى دنيا را اين (دوستى دنيا و اختيار كردنش) (٢٩)
غايت رسيدن ايشان است بدانش بيگمان پروردگار تو او داناتر است به كسى كه گمراه شد از راه خدا و او داناتر است به كسى كه هدايت يافته (٣٠)
و تنها از آن خداست آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است تا كيفر دهد آنان را كه بد كرده‌اند به سبب آن كارهائى كه كرده‌اند و تا پاداش دهد آنان را كه نيكوئى كرده‌اند به پاداش نيكو (٣١)
(نيكوكاران) آنانند كه دورى گزينند از گناهان بزرگ و از گناهانى كه زشتى آن بيشتر است مگر گناه بر سبيل اتفاق را زيرا پروردگار تو فراخ آمرزش است او داناتر است به حال شما آندم كه پديد آورد شما را از زمين و آندم كه شما پوشيده بوديد در شكمهاى مادرانتان پس نستائيد خويشتن را او داناتر است به كسى كه (از شرك و گناهان) پرهيز كرده است (٣٢)
آيا ديدى آن كس را كه (از حق) روى برتافت (٣٣)
و بداد اندكى (از مال خود را) و بريد عطا را (٣٤)
آيا نزد اوست دانش چيزهاى پوشيده پس او مى‌بيند (٣٥)
آيا خبر داده نشد به مطالبى كه در صحيفه‌هاى موسى (٣٦)
و ابراهيم است كه با تمام رسانيد (آنچه را فرمان يافت) (٣٧)
(و آنچه در صحيفه‌ها ثبت شده) آنكه برنمى‌دارد و هيچ بردارنده‌اى بار گناه ديگرى را (٣٨)
و ديگر آنكه نيست براى آدمى مگر آنچه كوشش كرده (٣٩)
و آنكه كوشش خود را بزودى خواهد ديد (٤٠)
سپس پاداش دهند او را (بر طبق كردارش) پاداشى تمام (٤١)
و آنكه تنها بسوى پروردگار تو است پايان (كارها) (٤٢)
و آنكه او آن خدائى است كه مى‌خنداند و مى‌گرياند (سبب خنده و گريه را ايجاد كند) (٤٣)
و آنكه او ميميراند و زنده مى‌سازد (٤٤)